Vanwijkzelf

Vakantie verhalen

Het was weer fantaaaaasties

We zijn weer thuis. Vanmorgen om 9 uur van de Moezel weggereden en helemaal binnendoor, zo der ook maar 1 snelweg te pakken naar Wijlre gereden. We hoorden op de radio dat het zwarte zaterdag was maar wij hebben weggetjes gereden waar we bijna niemand tegen kwamen. In Wijlre bij Lizzy geluncht, we kwamen er zo ongeveer langs.

Tegen 3 uur de laatste etappe naar Amsterdam. De Oelewagen leeghalen en naar de stalling brengen en nagenieten van deze heerlijke vakantie. We hebben echt genoten veel gezien en het best wel warm gehad… 

Reacties uitgeschakeld voor Het was weer fantaaaaasties

Reichsburg Cochem

Als je langs de Moezel richting Cochem rijdt zie je bij nadering een grote burcht boven het stadje liggen, de Reichsburg Cochem.
We stappen op ons fietsje en voor we het weten zitten we aan de koffie met taart in het centrum van Cochem. Jann weet nog toen ze hier als kind op vakantie was dat je de Schlossweg omhoog moet nemen om bij de burcht te komen. Het gaat zeer stijl omhoog. De burcht is enkel toegankelijk met rondleiding. Zal niet de hele historie herhalen maar in 1005 is het eerste deel van het kasteel al gebouwd. Vele vorsten en vele verwoestingen heeft het overleefd. Uiteindelijk heeft een rijke zakenman het kasteel gekocht en voor zich zelf helemaal opgeknapt ergens rond 1860. De totale burcht bevat ca 30 kamers, we krijgen ongeveer 10 volledig ingerichte kamers te zien. Ieder mer een eigen verhaal. De uitzichten zijn geweldig.
Na afloop in Cochem geluncht en daarna op de fiets gestapt en langs de Moezel gaan fietsen. Juist toen we dachten dat we weer terug moesten zagen we een veerpont voor voetgangers en fietsen: zo reden we andere kant van de Moezel weer terug naar de Oelewagen.
In het restaurantje naast de Camperplaats hebben we onze laatste Duitse maaltijd genuttigd: een Wiemer schnitzel en een Mosellpänchen… Mjam

Reacties uitgeschakeld voor Reichsburg Cochem

Koblenz & Cochem

Vandaag staat in het teken van het ene water dat overgaat in het andere.
Hoe leuk onze plaats aan de Rijn ook was we moesten om 12 uur uiterlijk de Camperplaats verlaten vanwege een jaarlijks jeu de boules festijn.
We rijden helemaal langs de Rijn naar Koblenz om de plaats te zoeken waar de Rijn en de Moezel samenkomen: het Deutsches Eck. Uiteindelijk vinden we de plek, we hadden een klein issue: we werden over een weg gestuurd met een maximale doorrijhoogte van 2 meter… oef… keren en nieuwe route zoeken.
Bij het Deutsches Eck zie je de Moezel in de Rijn stromen. Er staat een mega standbeeld en het aangelegde park is lekker om uit te waaien. Het grenst aan de altstadt van Koblenz. We hebben heerlijk gestruind en koffie en gebak gegeten.
Hierna door naar Cochem, heerlijk de weg langs de Moezel gereden. Cochem is mega druk. We besluiten een Camperplaats in het volgende dorp te pakken. We pakken de fiets en gaan Cochem uitchecken.
Vanwege geen internet op de Camperplaats houdt dit blog nu op.
Morgen meer.



Reacties uitgeschakeld voor Koblenz & Cochem

Een reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn!

Geen plan, dat was het plan. En zo zijn we in Bacharach aan de Rijn uitgekomen. 

Vanochtend zijn we na alweer een fijne nacht niet al te vroeg, om 10 uur, uit Hymer City vertrokken. De Laika hebben we toch nog maar even laten staan… maar we zijn nog steeds enthousiast! Het regende alweer of nog steeds.

Gisteren had ik gezien dat we aan de Romantische Strasse zaten en we vonden het leuk om die een stuk te volgen. Het is een beeldschone route. Men zegt dat de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog de plaatsen aan deze route gespaard hebben omdat ze zo mooi zijn. En dat zijn ze. Al snel klaarde het weer op en vanaf een uurtje of 11 hebben we geen regen meer gezien. De zon was er zelfs af en toe! 

Via de Romantische Strasse langs de Main en de Nibelungenstrasse door het Odenwald zijn we langs Frankfurt, Wiesbaden en Mainz bij de Rijn aangekomen. Wat een geweldig mooie route. Duitsland is echt een prachtig mooi land! 

Langs de oostkant van de Rijn zijn we omhoog gereden, richting Koblenz. Maar we wilden al snel, ook vanwege het lekkere weer, een slaapplaats opzoeken. Dat is Bacharach geworden. Het is een camperplaats naast een camping. We kunnen gebruik maken van de faciliteiten van de camping, dat is mooi, want mijn haar mot gewassen 😉

Om er te komen moesten we met een kleine pont overvaren naar de westkant. Keileuk! Stuk of 5 auto's waaronder een Ferrari! Een naast familielid van de Ferrari van Peter. 

We zijn nog wel even het stadje ingelopen. Typisch wijndorp! Leuk! En natuurlijk hebben we bij een Weinstube een lokaal wijntje gedronken: een heerlijke Weisser Burgunder. Met een Flammkuchen met Speck und Zwiebel, omdat we anders meteen dronken zouden worden. 

Vandaag konden we weer fijn buiten eten. Da's toch leuker! Onze Oelewagen staat fijn met het grote raam naar de Rijn, dus dat wordt morgenochtend leuk wakker worden! 


Reacties uitgeschakeld voor Een reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn!

Regen, regen en nog eens regen!

Desalniettemin hebben we een keileuke dag gehad! We zijn in Wertheim. Het schijnt een mooie stad te zijn in een prachtige omgeving, maar daar hebben we niets van gezien. We hopen op een iets drogere dag morgen….

Vanochtend, na een uitstekend nachtje, zaten we al helemaal reisklaar bij het bakkerscafé op de hoek aan een heerlijk ontbijt. Zo hebben we aan Landau toch nog een positieve herinnering! En om 9 uur gingen we op pad. Het zonnetje scheen en Peter had zin in een provinciale weg in plaats van de snelweg. Gisteren hadden we al besloten om naar Wertheim te gaan om van daaruit morgen via een prachtige weg richting Frankfurt te gaan. 

Helaas kwamen we al na 5 km bij een wegafsluiting uit en werden we via een omleiding  naar de snelweg geleid. Hihi. Het was weer erg druk. Vandaag kwamen we de rest van Nederland tegen. We zijn bang dat Nederland uitgestorven is als we thuis komen. En ja, al snel ging het regenen om nooit meer op te houden. 

In Wertheim bleek een gratis camperplaats te zijn op het terrein van een megawinkel van Hymer. Ach, dachten we, het is toch pokkenweer, als we daar gaan staan kunnen we even campertjes kijken …. en dat hebben we geweten! 

Erwin Hymer World heet het en ze hebben niet alleen de nieuwste Hymers staan, maar alle merken van de Hymer-familie en dat blijken er heul veul te zijn. De camperbeurs in de Jaarbeurs is er niets bij. We zijn er kritisch doorheen gelopen: alleen de compacte campers, kleiner dan 6 meter, hebben we bekeken en toch zijn we een paar uur bezig geweest. Bovendien hebben we dus de Oelewagen II gezien: een Laika Ecovip 305. Hij stond hier met alles erop en eraan voor €69.000,00 …. maar we mochten hem voor €59.000,00 hebben. We zijn er nog, dus als iemand nog wat in een oude sok heeft liggen zonder bestemming, dan houden wij ons aanbevolen … we kunnen morgenochtend nog even langs ;) 

Daarna zijn we ook nog even naar het Design Outlet Center Wertheim Village gegaan: dat is dus hier tegenover…. Soort Bataviastad. Peter heeft een polo en een shirt gescoord en ik een Levis jeans (dat is lang geleden). 

Vandaag weer eens gekookt. Het was weer lekker. Met de regen op het dak, de feestverlichting, de kaarsjes, een muziekje en de nieuwe aankopen én de folder van de Oelewagen II is het heel gezellig bij ons!!

Reacties uitgeschakeld voor Regen, regen en nog eens regen!

Deel 3

Eigenlijk was het vertrek uit Kroatië het begin van deel 3, maar vandaag voelen we pas echt dat we aan het laatste deel van onze vakantie begonnen zijn. En dat komt vooral door het weer!

Vannacht heeft het dan toch eindelijk geregend! Vanochtend voelde het iets frisser, maar niet echt …. Voor ons doen lekker op tijd vertrokken. Met een goed gevoel, want we hebben enorm genoten van Ljubljana én de camperplaats inclusief varkens, geiten, poezen en een hond én, niet te vergeten, de kerkklokken die zich elk kwartier melden en ons steevast om 7 uur wakker beierden. 

Al na 10 km kwamen we in noodweer terecht: we zagen geen hand voor ogen en de snelweg leek wel een rivier. Heel voorzichtig rijden dus! Het is zo'n beetje niet meer opgehouden met regenen. En dus hebben we we maar een reisdag van gemaakt. 

Het verkeer de andere kant uit stond voortdurend vast: allemaal Nederlandse caravans! Ongelofelijk! Het leek wel een soort uittocht! Wij gingen eigenlijk lekker tot aan de Oostenrijks/Duitse grens. De TomTom kondigde 40 minuten vertraging aan. Daar hadden we geen zin in. Bij Salzburg hebben we de snelweg verlaten en zijn we binnendoor richting Regensburg gereden. Een geweldig mooie weg en we konden vlot doorrijden.

Regensburg bleek te ver voor vandaag. We zijn in Landau an der Isar uitgekomen. De camperplaats is niet meer dan een parkeerplaats achter de McDonalds. Maar wel met stroom en dat is met ons accuprobleem toch lekker. Gelukkig waren we net op tijd om de laatste stroomaansluiting in te pikken. De camperplaats is gratis, de stroom kost €0,50. We staan lekker goedkoop deze laatste 4 nachten!! 

We waren wel even toe aan een kleine wandeling en dus togen we na een lekker en zeer verdiend (Peter dan) biertje langs de Isar (want we staan dus weer eens aan een rivier) naar Landau. Uitgestorven! Geen ziel te bekennen! Zelfs geen hond! Niets, niemand, nada…..

We hoopten op een currywurst, maar het is een Big Mac geworden. En nu weten we ook waar de Landauers gebleven zijn: bij de McDonalds! Tja …. 

Reacties uitgeschakeld voor Deel 3

Toch nog maar even de warmte …..

In plaats van regen …. En dat was het vandaag weer …. loeiheet! Maar ook hier gaat het weer veranderen. Er wordt voor vannacht of morgen onweer en regen verwacht. Dat is nodig. Voor alles en iedereen. 

Volgens de weerberichten is het in Europa verder bar en boos. En dus besloten we vandaag nog hier te blijven. Nog een dagje Ljubljana is geen straf. Er stonden nog 2 dingen op ons to do lijstje die gisteren niet meer lukten en dat hebben we vandaag gedaan: met de funincular naar het kasteel en de krakersgemeenschap in de oude barakken van het voormalige Joegoslavische leger bezoeken. 

Met dat laatste zijn we begonnen vanochtend; met de fiets meteen door naar Metelkova. Een stukje anarchie, jonge mensen met hanenkammen in alle kleuren van de regenboog. Kunstenaars en andere onaangepasten. Vrije vogels en schijt aan alles en iedereen hebbers. Ze hebben een underground jazz club gecreëerd,  waar grote namen optreden, er is een hostel, maar verder is het een creatieve chaos. Voor wonen en leven maken ze gebruik van wat er is. De kunst ligt letterlijk op straat.  We moesten de hele tijd aan Berlijn denken. 

Vervolgens zijn we een beetje kris kras door de stad gaan fietsen. Het is klein en je kunt je prima oriënteren op de rivier, de Ljubljanica. Gisteren hebben we geleerd dat de rivier vanaf zijn oorsprong wel 7 namen heeft. Dat komt omdat hij voortdurend onder de grond verdwijnt en als hij dan weer tevoorschijn komt heet hij anders. Zo heet hij bij Postojna de Pivka en inderdaad dat is dus de rivier die de grotten gemaakt heeft die we bezocht hebben! Hoe leuk is dat! 

Na de fietstocht was het tijd voor een laatste stuk Sloveense taart …. op een toplocatie aan de rivier met zicht op de rose Franciscanen kerk hebben we heerlijk gesmuld. Onze fietsen hebben we fijn naast de kerk laten staan.

Met de funincular, een soort lift en kabelbaan hebben we ons relaxed omhoog laten brengen. Tegen de tijd dat we het kasteel gingen bezoeken was het eigenlijk te warm om wat dan ook te doen. Je kunt merken dat er onweer in de lucht zit: het is drukkend benauwd en dat met 30+ graden (in de schaduw).

Toch hebben we de uitzichttoren beklommen en genoten van het uitzicht. Verder is het kasteel klein en er is niet veel van over. Wel was er een fototentoonstelling over bijna uitgestorven culturen: prachtige foto's! 

Eerst dachten we naar beneden te lopen maar dat zou zelfmoord zijn geweest: veel en veel te heet. Gelukkig gaat de funincular ook naar beneden. En dan is het al weer tijd voor de lunch. Lekker aan de rivier in een leuke hippe tent, waar we allebei een lekkere hamburger gegeten hebben. Als toetje hebben we onszelf getrakteerd op een laatste Aperol Spritz. Vanaf morgen regent het en voor een Aperol moet de zon schijnen! 

We vinden Ljubljana een erg leuke stad en het zou zo maar eens kunnen dat we nog een keer terug komen. En dan gaan we weer op deze leuke en gratis camperplaats staan. Toppertje!!



Reacties uitgeschakeld voor Toch nog maar even de warmte …..

De Oelewagen lichtkrant

Ergens onderweg, toen we even de auto uit wilde voor een frisse neus stopte we bij een winkelcentrum waar ook een €1,- winkel was. Zeg maar zo'n winkel on de categorie Action, Big Bazaar etc.
In de winkel vonden we deze lichtkrant, miet voor €1 maar wel 7 hele euro's. Het is een verlichte bak waar je 2 regels tekst op kan aanbrengen. Er zitten een heleboel letters en tekens bij. We vonden zowaar nog een vrij stukje muur in onze Oelewagen waar die geplaatst kon worden. Hij past precies, of die ervoor gemaakt is.
Weer een leuke oppimpactie van onze camper.

Reacties uitgeschakeld voor De Oelewagen lichtkrant

Kleine rondleiding op de camperplaats …

De Oelewagen staat dus op een parkeerplaats speciaal voor campers bij een restaurant. Als je eet in het restaurant hoef je de overnachting niet te betalen. Ze zijn redelijk zelfvoorzienend: ze hebben een eigen groentetuin, overal staan potten met kruiden en er lopen varkens en geiten rond. De varkens krijgen 's avonds een lekkere douche en de geiten gaan overdag naar de wei. 

Even wat plaatjes voor de leuk!

Reacties uitgeschakeld voor Kleine rondleiding op de camperplaats …

Stadsbezoek Ljubljana

Het Amsterdam van Slovenië hebben we vandaag gedaan. Gewoon op de fiets, slechts 8 km rechtdoor fietsen en je staat in de hoofdstad van Slovenië werd ons verteld.
De routebeschrijving klopte en midden in de stad kwamen we uit.
De stad blijkt een zeer overzichtelijk klein centrum te hebben wat er allemaal prachtig uit ziet. Leuke markten, mooie gebouwen, heerlijke terrassen en een heerlijke sfeer. Heel modern ook, vele kleine winkeltjes. We hebben de hele dag lekker rondgesjouwd, beter geslenterd want tis nog steeds erg heet. Een rondvaart gemaakt, heerlijk geluncht en als klap op de vuurpijl uitgekomen in de halve finale van het Europees kampioenschap beachvolleybal 2017 midden op een plein in de stad. Een nagebouwd strand, heel veel camera's en mediagedoe en tribunes waar je zo op kan aanschuiven. We hebben de Noren van de Turken zien winnen en waren onder de indruk van het spel.
Een heerlijke dag, de stad heeft op ons een heerlijke fijne indruk gemaakt.
Blij stappen we weer op het fietsje terug naar de Oelewagen.



Reacties uitgeschakeld voor Stadsbezoek Ljubljana

Ljubljana

Vanochtend, na een heerlijk ontbijtje met scrambled eggs, togen we niet al te vroeg ( uurtje of 11) op pad. De Oelewagen weer helemaal opgeladen en leeggemaakt en gevuld voor de reis en wij helemaal klaar voor deel 3 van onze vakantie. 

Na de fysieke inspanning van gisteren (voor de liefhebber: 11,5 km is 19.000 stappen) vandaag een reisdagje. Easy voor ons, iets minder voor de Oelewagen. Maar die heeft het alweer heel goed gedaan. We kozen voor een route via provinciale wegen naar Ljubljana. Weg uit Kroatië dus.  Het was een geweldige route! En we reden de goede kant uit: de andere kant stond geregeld muur- en muurvast. 

Onderweg zijn we bij een winkelcentrum gestopt voor een plas en een boterham en daar heeft Peter eindelijk zijn lichtkrant gekocht (zie foto's). Helemaal blij!!

We staan nu in een randgebied van Ljubljana op een camperplaats. Het is een parkeerplaats bij een restaurant. Alle voorzieningen aanwezig, inclusief wc en douche en dat kost je niets als je in het restaurant eet: 3 gangen voor €10,00!! No-brainer!

Terwijl we op het terras genieten van een biertje bestuderen we de kaart van en de info over Ljubljana en besluiten er een dagje aan vast te knopen. Morgen gaan we op de fiets naar het centrum en dan gaan we zondag verder. Richting Chiemsee, zoals het er nu voorstaat, maar ja, dat kan elk moment veranderen. 

Peter gaat vanavond nog de nieuwe aankoop in de Oelewagen bevestigen. Ik ga een sudokuutje maken en een beetje lezen. Straks lekker douchen en dan fris het bedje in. Het was weer enorm zweetweer vandaag. Gelukkig wordt het morgen maar 32 graden….. 

Reacties uitgeschakeld voor Ljubljana

Plivice Meren

Na onze luierdag gisteren een zeer actieve dag vandaag. We moeten om 9 uur bij de ingang van de Camping staan want we laten ons heen en weer shuttelen naar het park wat we vandaag gaan bezoeken.
De bus staat er al en om 9.15 staan we al in de rij voor de kassa. Het is druk en heet maar we trekken ons er niets van aan. Bij binnenkomst staan er allemaal routes waar je uit kan kiezen variërend van allemaal lopen tot aan een combi van wandelen, boot en bus. We kiezen voor de laatste en voor de route die 6-8 uur duurt. We moeten de bus om 15.30 uur terug hebben want het is de enige bus terug naar de camping. Het is adembenemend mooi wat we allemaal zien. Het principe van het ontstaan van dit gebied is dat de rivier kalkhoudend materiaal bevat en door kalkafzetting dammetjes maakt waardoor het water steeds een andere weg moet kiezen. Uiteindelijk zijn er nu wel bijna 16 niveaus van het water. Ieder niveau weer een meertje op zich en het water steeds maar zoekend naar een plek om door te kunnen, de aantallen watervallen zijn niet te tellen. Dat alles in een kloof zit maakt het allemaal zo spectaculair.
De foto's laten wat indrukken zien, je blijft foto's maken. We zijn blij dat we vroeg bij het park waren, het wordt steeds drukker en drukker en de temperatuur wordt ook niet minder. Tegen het eind van de dag loop je echt in de file, is er flinke wachttijd bij de bootjes en merken we dat we niet iedere waterval meer willen fotograferen.
Wat ons opvalt is het totaal ontbreken van allerlei bordjes met wat wel en niet mag en pas op tekens etc. Enkel de routebordjes volstaat kennelijk, een extreem contrast met de USA.

Met de bus weer terug en bij het restaurant een paar flinke potten koud bier naar binnen gewerkt om het vocht weer aan te vullen. We zijn maar blijven zitten en hebben er ook gegeten want we doen niets meer vandaag… Niets? Nou ja erg weinig want er moet natuurlijk wel geblogd worden…



Reacties uitgeschakeld voor Plivice Meren

Heerlijk dagje weer!

Vandaag waren we al om 09.15 uur op pad! Het moet niet gekker worre ….. vanaf de camping hebben we een prachtig mooie weg naar het natuurpark Plivice Meren gereden. We genoten allemaal: Peter, Lilian en ook de Oelewagen hadden het heel erg naar de zin. We besloten om eerst een camping te zoeken. Er is wel een camperplaats, maar die is erg ver weg van het park. Bovendien niet erg goedkoop. De camping waar we nu zijn is net zo duur en heeft een shuttle naar het park. Ideaal! Toen we vanochtend om half 12 aankwamen was er nog plek zat, nu is alles zo'n beetje vol. We mochten kiezen en hebben een superplekje. Veel schaduw, want ook  hier is het ongelofelijk heet! Gelukkig hebben ze een zwembad! 

Het is een mooie camping. En het kost de helft van de campings in Istrië. Maar het is vooral de rust en de natuur die maakt dat het ons hier goed bevalt. 

Morgen gaan we dus naar het park, met de bus. We blijven hier 2 nachten. Vandaag hebben we het maar even rustig aan gedaan. Lekker geplonst in het zwembad , boodschapje gedaan bij het winkeltje van de camping en een drankje gedaan op het terras (in de schaduw!!) van het restaurant van de camping. Bovendien hebben we ons bed even helemaal gelucht. Straks fijn schone lakentjes … wat zullen wij lekker slapen…..

Morgenochtend om 9 uur moeten we klaar staan voor de bus, want hij gaat maar 1 keer per dag heen; om half 4 gaat hij terug. Je schijnt er fantastisch te kunnen wandelen, dus dat gaan we doen.

Straks de skottel weer aan voor een tortelini maaltijd. Lekkuh!!! 

Reacties uitgeschakeld voor Heerlijk dagje weer!

Gospic

Het leuke van deze camping is dat het in de middle of nowhere is en dat voordeel heeft ook een nadeel: dichtstbijzijnde supermarkt: 10 km verderop in het stadje Gospic. 

Eerst maar even flink ontbijten. De skottelbraai maakt overuren. Het is veel te heet om in de camper te koken dus probeer ik creatief op ons 1-pittertje de maaltijden te bereiden en dat lukt wonderwel 🙂 Vanochtend heb ik in de buitenkeuken brood geroosterd (ze hebben nogal klef brood in Kroatie) en eieren gebakken. 

Het werd al snel weer heet vanmorgen, maar ja, onze voorraad moest wel aangevuld. Heel slim ( vond ik zelf): de koeltas mee op de fiets om de bederfelijke boodschappen onbedorven thuis te krijgen! En dat ging prima! 

10 km heen en ook weer terug. Redelijk vlak, af en toe een vals platje. Op de fiets voel je de hitte niet zo, maar als je stopt valt die warme deken onmiddellijk over je heen. 

In Gospic is werkelijk niets te beleven. We hebben in een van de 2 cafeetjes tussen de Kroatische jongens wat gedronken, maar vonden het verder niet leuk genoeg om te blijven hangen, 

Vanmiddag kwam er een grote bus het terrein op rijden: hele families voor het Adventure Park. Vanaf onze camperplaats kijken we op de giant swing: een reusachtige schommel voor 3 personen/kinderen waarin je eerst 15 meter omhoog getakeld wordt en dan als door een soort katapult gelanceerd wordt. Het ziet er erg leuk uit!!

Morgen proberen we wat vroeger op te staan om naar natuurpark Plitvice meren te gaan. 


Reacties uitgeschakeld voor Gospic

Vogels

Er blijken ook vogels te wonen in Kroatië! Ik hoor ze, ze zijn in grote getale aanwezig op onze mini camping tussen de bergen. En wat een schone frisse lucht! Nu pas merk ik ook hoe heel erg druk de kusten in noordelijk Kroatië zijn. Pas als het er niet meer is, weet je wat je "mist". 

Gisteravond koelde het al flink af en vannacht hebben we het zelfs een beetje koud gehad, met alleen een dekbedhoes  en 2 dunne spreitjes. Maar het slaapt wel heeeeeeerlijk, zonder hitte en drukte. 

De reis begon gisteren erg leuk: de oostkust van Istrië is net de Franse Rivièra. Dezelfde bouwstijl, prachtige villa's op rotsen boven een prachtig blauwe zee. Rode daken en terracotta huizen, dezelfde zuilen en versieringen. Niet overal zo mooi onderhouden en de stranden in Frankrijk zijn veel mooier. Hier moet je  het doen met baaitjes met kiezels. En die liggen dan ook mudje en mudje vol.

Na een kopje koffie bij een café op een geweldig uitzichtpunt reden we verder langs de grote stad Rijeka. Daarna werd de reis allengs minder leuk. Inmiddels was het weer loeiheet geworden en bleken alle campings vol te staan. Noodgedwongen zakten we steeds meer af naar het zuiden. En daar kwamen we geen enkele camping meer tegen. Ik was inmiddels duizelig en misselijk van de hoofdpijn (van de hitte) en dus besloten we om de kust te verlaten. Dat bleek een uitstekend idee. En zo zijn we dan op een stukje paradijs in Kroatië aangekomen. Heerlijk! 

Vandaag gaan we op de fiets ( de campingbeheerder annex survivalgids ( want je kunt hier dus survivallen) zegt dat het naar Gospic vlak fietsen is) de buurt verkennen. Richting Gospic kom je een rivier tegen waar je blijkbaar kunt kajakken. Daar zul je vast ook leuk kunnen wandelen. Hoed en zonnebrand mee, want ook hier wordt het vandaag gewoon weer 30 graden. 

Op de terugweg nemen we dan vanuit Gospic boodschappen mee, want we zitten echt in the middel of nowhere. 
 

Reacties uitgeschakeld voor Vogels

Istrië goodbye

We laten Istrië achter ons en gaan naar een ander deel van Kroatië.
Istrië is best wel druk, geen camperplaatsen en campings van megaformaat, we gaan voor wat rustigere omgeving en rijden via de oostelijke kustweg van het schiereiland af. Een adem benemende route die ons langs de mooiste baaitjes plaatsjes en landschappen stuurt. We genieten enorm van de weg, het is druk maar alles blijft gelukkig rijden.
Na de lunch onderweg willen we vroeg stoppen vanwege de temperatuur: tis nog steeds erg heet en zonder airco vermoeiend rijden. We willen richting de natuurparken rijden en daarom pakken we de kustweg naar het zuiden. We passeren het eiland Krk maar laten het links liggen.
Helaas zijn de campings erg dun gezaaid en degene die we zien staan pal in de zon zonder schaduw, die doen we niet. Uiteindelijk, veel later als we wilden, komen we met wat digitale hulp uit in (voor ons) een klein paradijsje in het binnenland. De Oelewagen moest er heel erg zijn best voor doen want een bergpas moest genomen worden maar uiteindelijk staan we op een soort mini familie camping adventure park met een paar huisjes en een paar Camperplaatsen: helemaal fijn. Het schijnt hier prima wandelen fietsen etc. te zijn, de Oelewagen krijgt rust morgen we blijven minimaal 2 dagen…

Reacties uitgeschakeld voor Istrië goodbye

Heidestrand

Het was een soort camping Heidestrand, weliswaar een paar maatjes groter, maar toch! De balavonden met tante Agnes op haar billen heen en weer wiegend op An der Nordseeküste ???? en de Engelse wals dansen met papa. Het was een heerlijk intermezzo, camping resort (want zo heet het) Laterna.

Maar vandaag was het toch echt vertrekken! We willen ook nog wat zien. Stel je voor dat je gewend raakt aan het gelanterfanter …. Het fijne van zo’n camper is dat je vrij snel op pad bent: vooral als alles kurkdroog is, hup de boel in het achteronder en gaan met de banaan. En zo waren wij al om 10.00 uur vanochtend op pad. Ook uit zelfbehoud, want poe poe poe wat is het heet!!!! Dan missen we de airco in de auto enorm! 

Evengoed hebben we heerlijk door Porec gestruind; Peter heeft een riem én een (dunne) pet gekocht en samen hebben we aan de haven met zicht op jetset-jachten heerlijke taartjes en koffie gekocht én genuttigd. Niet verkeerd! Porec is dus best een beetje (heel klein beetje) Saint Tropez. Heeft ook zo zijn charme! Het is verder enorm Italiaans hiero.

Pula is veel groter en drukker. Met de camper naar het centrum rijden is geen probleem, maar parkeren is van een andere orde. Parkeren sowieso, maar een auto van 6 meter zet je niet zomaar ergens neer. Het kan wel: aan de voet van de Arena zelfs, maar ja, parkeergeld betalen met munten en die hadden we dus niet. De winkeltjes in de buurt en zelfs een hotel konden of wilden (ik denk zomaar dat laatste) niet wisselen. Dus zijn ze ons parkeergeld mooi mis gelopen en hebben we bij een grote supermarkt net buiten het centrum geparkeerd en zijn we met de eigen fietsen terug gereden. Lekker puh! 

We zijn meteen naar de Arena gefietst: hij is niet zo groot als de Arena in Verona, maar behoort wel tot de 6 grootste! Bovendien treedt  Zucchero hier ook op! Maar OK en Ann willen toch niet naar Pula rijden … ergens snappen we dat wel.

Omdat het zo godsgruwelijk heet is hebben we na het bezoek aan de Arena eerst maar even een plekje om te overnachten gezocht en gelukkig gevonden. Het is weer een camping geworden, want camperplaatsen daar doen ze in dit land niet of nauwelijks aan. We dachten nog even om naar Pula te fietsen vanaf de camping, het is nog geen 4 km, maar de warmte dwong ons in de schaduw van het boompje op onze kampeerplek. 

Wel hebben we weer lekker gescottelbraaid, worsten en paprika op de grill met een lekker frisse salade en stokbrood. Niets mis mee. 

Deze camping is helemaal prima, maar we het doet hier en daar wel iets Oost Duits aan …. je ziet ze zich zo in rijen voor de bunkers opstellen…


Reacties uitgeschakeld voor Heidestrand

Plons

Er valt vandaag niet heel veel toe te voegen aan de reeds opgeschreven ervaringen. Vandaag ons extra dagje strand en schaduw, heerlijk relaxed de dag doorgebracht. Alleen zelf ontbeten maar zowel de lunch als het diner in een van de restaurants gebruikt. Ook nog eens met levende muziek dus vertier alom. 

Vanmiddag nog wel een momentje gehad. We lagen heerlijk op het strand en zagen wat donkere wolken zich samen pakken. Steeds een stapje meer. Het werd donkerder en donkerder. Trekt het over of moeten we terug naar de camper? We voelen dat het begint te waaien en het gaat steeds harder waaien. Voor we het weten vliegen de parasols door de lucht kunnen luchtbedden vliegen, zwembanden rollen en handdoeken een stoeltje opschuiven. De lucht boven de zee is enorm grauw, in eens zijn er golven en het idyllische is er echt wel af. Het duurt maar kort, er valt ook geen regen We spoeden ons naar de camper want de luifel staat uit en ik heb de schoorlijnen er aangezet maar of dat bestand was tegen deze storm is voor mij zeer de vraag. Gelukkig is er niets met de camper aan de hand, de was en zooi rondom de camper is zo weer bij elkaar geraapt en de zon breekt alweer door.

Reacties uitgeschakeld voor Plons

Plan B

We beginnen de weg op de camping, uhhhh campingcomplex steeds beter te kennen, zo is er dus gewoon een bakkerij vlak bij ons plekje. Vanmorgen met heerlijk vers gebakken brood ontbeten.

Het is nog steeds heet en hoe leuk onze Oelewagen ook is er zit geen airco in en de temperatuur loopt flink op zowel tijdens het rijden als ook tijdens het staan. We besluiten om ons plan om te gooien en nog iets langer hier te blijven temidden van alles wat ons koel houdt. We gaan nog eens kritisch door de route zoals we deze bedacht hadden, Das het leuke van met de camper op stap:  pas aan het eind van de vakantie weet je de exacte route die je gereden hebt.

Voor de rest van de dag lekker gedobberd geluierd op terrasjes gezeten en vanavond bij de tent gekookt met de skottelbraai. Natuurlijk vanavond nog wel een ijsje op het centrale plein gehaald.

Al met al zijn we straks zeker moe genoeg om weer heerlijk in de Oelewagen in slaap te vallen.

Reacties uitgeschakeld voor Plan B

Heet

Oef wat is het heet. Geen weer om er ondernemend op uit te trekken. Vandaag is het stranddag en we blijven op ons mega complex. Na het ontbijt binden we de strandspullen op onze fiets en gaan een plekkie aan het water zoeken. Schaduw is het toverwoord en dat vinden we uiteindelijk ook. Heerlijk vertoeft aan de waterkant waar we makkelijk het water in konden om af te koelen. Niets zelf koken en boodschappen doen: we lunchen bij de beachclub en vanavond een heerlijk pasta gegeten in een van de vele restaurantjes op het park. Heerlijk en makkelijk. Vanavond allebei waterschoenen gekocht om makkelijk het water in te kunnen, die kiezels maken het ons niet heel makkelijk. Op het centrale plein is iedere dag levende muziek, de band van vanavond heeft er veel zin in en swingt dat het een lieve lust is… gezellig om mee te maken. Tevreden terug naar de Oelewagen om nog even voor de camper in korte broek en T-shirt te wachten tot de temperatuur in de camper slaapwaardig is….

Reacties uitgeschakeld voor Heet

Kroatië!!!

We zijn er …. In Istrië aan de kust. Geen camperplaatsen hier. 2 parkeeeplaatsen waar je ook mag overnachten, maar, nog afgezien van de zeer slechte recensies, we wilden graag een paar dagen aan de kust luieren. Dan vinden we wat ruimte en faciliteiten wel lekker. 

Onderweg werd het heter en heter en leek een camping een steeds beter idee. Ook de campings op de camperapp kregen slechte kritieken. Via de app van de ANWB kwamen wat meer mogelijkheden tevoorschijn. We wilden niet al te laat aankomen en dus kozen we er een in de bovenste helft van Istrië. Een mega camping, dat moet lukken …. dachten we. 

Bij de incheckbalie werd me verteld dat ze bijna volgeboekt waten; geen camperplaats, maar na lang zoeken (ze hebben ongeveer 10.000!!!! gasten) vindt ze nog 2 standaardplaatsen. Ik mocht kiezen. Ik vroeg naar de rustigste plek. Dat was C115. Daar aangekomen bleek die echter bezet …. hmm ….. weer terug. Dan toch maar die andere, maar na navraag bij de uitcheck bleek ook die bezet. Omdat we maar 3 nachten zouden blijven was er uiteindelijk nog 1 plek. En daar staan we nu. Eigenlijk een geweldige plek. Want we staan op een hoek waardoor we redelijk vrij uitzicht hebben. De plekken zijn hier niet al te groot 😉 

Na het eten en voor de afwas (die we om half 12 nog gedaan hebben, lekker rustig) zijn we de camping eens gaan verkennen. Veel te groot voor een after-dinner wandeling natuurlijk, maar het centrale plein hebben we uitgecheckt (ijsje!!) en ook de beachbar (Aperol Spritz … 2 …. limonade volgens Peter). 

De Piazza deed ons denken aan een cruiseboot. Overal kleine winkeltjes en terrasjes: wijnbarretje, bierbar, prosciutto bar, beachchops etc etc etc grote supermarkt en natuurlijk levende muziek. Je hoeft de boot, uh, camping niet af. 

Na zoveel rust is het wel ff wennen, maar we zitten aan zee en we kunnen luieren en onszelf een paar dagen goed verwennen: klinkt fantastisch! 

Gisterochtend stonden we al voor half  10 bij de ticketverkoop voor ons bezoek aan de grotten. We konden met de groep van 10 uur naar binnen. Om 10 voor 10 stonden honderden mensen te wachten voor de ingang. We werden in taalgroepen verdeeld. Wij gingen met de Engelse groep mee. Eenmaal binnen gingen we meteen een treintje in en doken we de grotten in. Vanaf het begin adembenemend mooi! We reden 2 km door de stalagtieten en stalagmieten. Vervolgens loop je een rondje van  1 km door de grotten. Je zit dan op 70 meter onder het oppervlak. Het is de middelste gang. De rivier Pivka maakte een oudere gang (boven  de middelste) maar die is ingestort. Inmiddels is de Pivka bezig een nieuwe gang te maken, onder de middelste. Bij de uitgang kun je de rivier zien en ook het einde van die nieuwe gang. 

Het duurt ongeveer 100 jaar om 1 cm stalagmiet of tiet te maken! De grotten zijn dan ook miljoenen jaren geleden ontstaan. Ze zijn in de 18de eeuw voor het eerst beschreven en in begin 19de eeuw voor het eerst begaanbaar gemaakt. Al in 1879 werd er een treinspoor aangelegd voor bezoekers. Toen werd het treintje nog door mannen voortgeduwd. 

We vonden het ontzettend mooi en indrukwekkend. En je hebt geen last van te veel mensen, want ze doceren dat uitstekend! En de Sloveense taart na afloop is smullen ????

Nu zitten we lekker voor de Oelewagen in de schaduw te genieten … gewoon omdat het kan!!



Reacties uitgeschakeld voor Kroatië!!!

De grotten van Postojna

Het verhaal volgt spoedig… we zijn te laat op bed om nog te bloggen. Wel alvast wat foto’s.

Reacties uitgeschakeld voor De grotten van Postojna

Postojna (Slovenië)

Onze laatste stop in Duitsland. We hebben geen plannen waar we willen eindigen vandaag enkel dat we weer een stuk dichterbij Kroatië komen.

In tegenstelling tot gisteren was het heerlijk rustig op de weg. De TomTom had het rustig, geen files, opbrekingen van betekenis etc. Via Salzburg Oostenrijk ingereden en bij  Villach er weer uit en Slovenië in door de Karawankentunnel. Apart om in Slovenië te rijden, hier ben ik sinds de naamswijziging nog nooit geweest. Heb geen idee wat voor soort land ik kan verwachten.  De reis verloopt zo soepel dat we nog maar een eindje doorrijden. Bij de zoektocht naar een Camperplaats kwam Postojna voorbij. Meteen opperde ik om daar te overnachten. Ik herinner me de grotten van Pistojna nog van toen ik klein was en met Toon, Nel en Jodi de grotten heb bezocht. Toen heette het nog Joegoslavië. Nu staan we naast de ingang van de grotten op een Camperplaats en gaan morgen de grotten bezoeken. Eens kijken wat er allemaal in me naar boven komt. 

Ben heel benieuwd.

Reacties uitgeschakeld voor Postojna (Slovenië)

Goed nieuws!!

De accu-oplader heeft zijn week gedaan en dus zijn we nu weer op (bijna) volle kracht. Het is een flinke jongen, onze accu, want blijkbaar heeft hij het zinder opladen vanaf de aankoop vorig jaar, weliswaar na de zomer, tot nu gedaan. Dus voorlopig kunnen we weet even vooruit. Peter heeft vanochtend vroeg (jaja, Peter kán wel vroeg opstaan ????) het meegeleverde apparaatje gemonteerd, zodat we voortaan heel gemakkelijk, als we aan de 220 hangen, de accu kunnen opladen. 

Het weer is weer helemaal opgeklaard. Gelukkig is het wel wat afgekoeld. We zijn vertrokken! Op naar Kroatië … benieuwd waar we vandaag eindigen ????

Reacties uitgeschakeld voor Goed nieuws!!

De regen ….

die gisteren maar niet kwam, ook al zei de weerapp nog zo hard dat het echt wel regende, kwam uiteindelijk dan toch nog vandaag. Maar dan wel in Bad Aibling. 

Toen we gisteren uit Würzburg naar huis fietsten zagen we onderweg dat het behoorlijk geregend had en aan de verdamping op het hete asfalt kon je zien dat het pas net weer droog was. Wij hadden geen druppel gezien en de Oelewagen gelukkig ook niet, want alles wat buiten stond en hing was nog droog. Vannacht heeft het wel 2 druppels geregend en ook een klein onweertje hoorden we rommelen. Vanochtend was het weer gewoon heet! 

Redelijk vroeg op pad voor ons doen (10.15 u). Lekker gedoucht en de Oelewagen geleegd en gevuld. Na 48 uur ook de huisaccu volledig opgeladen …. dachten we …. totdat ik de accutester indrukte: zo goed als leeg. Dan gaat Peter meteen in de denkmodus: wat is hier aan de hand? …. zijn conclusie: hij laadt niet op. Normaal zou hij op moeten laden als  we aan de stroom “hangen”. Maar dat gebeurde dus niet. Dus bedacht Peter dat we een accuoplader moesten kopen. Maar waar? En hoe heet zo’n ding auf Deutsch?? Eerst maar de Lidl, want je weet maar nooit…. wel lekkere broodjes, dat wel. Dan Hornbach … nein! Tankstation? Nein! Autowerkstat? Nein! Maar die wisten ons wel naar een Autoteilengeschäft te leiden. Daar hadden ze ongeveer 600 verschillende. Gelukkig is het Duits van Peter uitstekend en dus hebben we nu zo’n ding direct aan de 220 en de accu zitten. De accu was inderdaad ram leeg en hij laadt lekker op. Dat is het goede nieuws … maar alles wat via de 12 volt gaat doet het nu niet omdat de accu er niet op staat. Dus geen licht en geen waterpomp en dus geen water. Gelukkig hebben we batterijlampen genoeg en de wc doorspoelen en tanden poetsen met mineraalwater gaat prima! En morgen doet alles het gewoon weer …. hoop ik.

Het kostte meer tijd dan gedacht en toen we met acculatgerät weer op pad gingen stond er ineens een file van ruim een uur bij München. Dan maar eerst een Lidl-broodje langs de snelweg. Het doel was de Chiemsee, tussen München en Salzburg. Maar dat is niet gelukt. Uiteindelijk waren we de files zo zat, dat we de camperapp aanslingerden om ons naar de dichtstbijzijnde camperplaats te loodsen. Die bleek 2,5 km verder in Bad Aibling. En zo staan we nu naast de Therme aan de rivier Mangfall en hebben we nog heerlijk buiten kunnen eten. Maar nu regent het dus, terwijl het nog niet echt afkoelt … pfff …. We zitten met onze lampjes gezellig binnen. Straks vroeg naar bed en morgen weer een stukje dichterbij Kroatië. 

Reacties uitgeschakeld voor De regen ….

Würzburg

Vandaag alleen met de fiets gereden de Oelewagen krijgt rust. Op ons gemakje de fiets gepakt en langs de rivier de Main tot in het centrum van Würzburg gereden, perfect aangegeven en zeer afwisselend, na net geen 10 km. staan we voor het indrukwekkende Residenz van Würzburg. Een op en top barokpaleis waar in de 17e eeuw de nodige tijd de lakens werden uitgedeeld.

We boeken een rondleiding en vallen van de ene in de andere verbazing. De ruimtes, fresco’s en verhalen achter het gebouw en de ontwerpers zijn fascinerend, foto’s vertellen meer dan 1000 woorden. Hierna ook nog de barokke tuin gedaan en uiteindelijk vol met indrukken gaan lunchen…. echt een toppertje.

Hierna door het oude centrum van de stad gezworven, het is zondag en helaas alle winkels dicht, ijstenten doen zeer goede zaken met deze temperatuur en alle terrassen zitten vol… het komt ons als een zeer leuke  studentenstad voor. Gezellig is ook de Alte Brucke, een zeer oude smalle brug over de Main alleen geschikt voor voetgangers waar men wijn drinkt op de brug. Niet op terrassen maar je haalt een glas en drinkt het ergens op de brug op… heel gezelli.

Al slenterend en natuurlijk ook een biergarden meepikkend zijn we moe maar voldaan weer op het fietsje naar de Oelewagen gestapt. Het was fijn, morgen richting München.

Reacties uitgeschakeld voor Würzburg

Op naar Würzburg

Reisdag vandaag: we gaan meters maken en rijden van Essen naar Wurzburg. Een kleine 400 kn. 

Lekker rustig ontbeten, de lokale supermarkt bezocht en ons een uitweg uit Ruhrgebied gezocht. Onze Oelewagen houdt zich kranig met temperaturen rond de 30 graden. 

In Wurzburg hebben we een Camperplaats in de stad op het oog. Onze TomTom heeft het warm en wil ons midden in de dan al erg drukke stad over een voetgangersbrug sturen.. We halen alle digitale hulpmiddelen die we bij ons hebben erbij maar na 3 rondjes centrum en een nat ruggetje kiezen we het hazepad. Jann vindt net buiten de stad in Eibelstadt een perfect camperterreintje zoals we het willen: aan de Main, met alle voorzieningen en voor weinig. 

Morgen gaan we met de fiets naar Wurzburg, schijnt een  fietspad helemaal langs de Main tot in de stad te lopen….

Reacties uitgeschakeld voor Op naar Würzburg

Nostalgie

Toen ik een uk van een jaar of 3 was nam Harry mij mee naar zijn mijn. Ik zie mezelf nog op zijn schouders zitten terwijl hij met de koempels kletste. Ik kreeg een sinaasappel en de koempel pelde hem voor me, omdat het belangrijk was dat alle witte velletjes verwijderd waren voor ik een partje in mijn mond stopte. Ik zie de omgeving voor me en voel de trots van mijn vader: hier werk ik! 

Die trots, die hoorde ik gisteren ook geregeld in het verhaal van onze gids Suzanne terugkomen. Berglaüte, zoals de mijnwerkers hier heten, waren trots op hun werk. Ze werden afgebeuld en uitgebuit, ze waren “waardeloos”: geen enkele vorm van veiligheid te bekennen; als je op was, kwam er een ander. Maar toch: ze genoten groot aanzien. Als je in de mijn werkte, dan was je iemand. Dat aanzien dat verloor mijn vader toen hij, afgekeurd en wel, de mijn verliet. Hij werd chauffeur en “hulpje” in de fabriek van zijn zwager. Dat moet lastig voor hem zijn geweest. Maar daar heb ik nooit iets van gemerkt. 

De grote kameraadschap, dat kwam ook steeds terug in Suzanne’s verhaal. Ze moesten 100% op elkaar kunnen vertrouwen en dat zorgt voor een verbinding die uitzonderlijk is, zeker tussen collega’s. Ook dat herken ik in Harry:: een loyalere man ken ik niet. Hij deed alles voor me, en niet alleen voor mij. Hij was er voor je, no matter what!! 

Wat fijn om weer even dat kleine meisje te zijn. Zich volledig beschermd gevoeld op de schouders van haar vader. Ik zie mezelf weer in de deur van de garage staan, roepend: Harie, kom je eten? Ik zie hem in zijn grijze stofjas naar me toe komen en ik voel me gezegend. 

Reacties uitgeschakeld voor Nostalgie

Zeche Zollverein

We zijn de grens over… na een heel gezellig verblijf bij Okkie zijn we in Essen aangekomen. Slechts 2 uurtjes gereden vandaag om er even in te komen.

De Oelewagen staat op de Camperplaats in Gelsenkirchen, een niets aan de hand prima plek om de nacht door te brengen. 

Vanaf de Camperplaats is het 5 km. naar het Unesco Werelderfgoed mijnbouw complex Zeche Zollverein vanwege de nog zo zichtbare historie. Het complex dat nog helemaal in oorspronkelijke staat is inclusief een schachttoren die tot wel 1000 meter diep de grond in gaat. Het complex beslaat een ruimte van wel 13 km2, we zijn er helemaal omheen gefietst. We boeken een tour die ons in 2 uur langs alle hoogtepunten van het complex brengt en het hele proces van de kolenwinning inzichtelijk maakt. Een indrukwekkende tour welke start op hoogste punt ruim 45 meter hoog. Jann koopt oorbellen met kolen erin. De vergelijking met de mijnbouw in zuid Limburg en Harrie als mijnwerker maken we continue. Na afloop verdienen we een biertje en stappen zeer tevreden weer op de fiets naar de camper.

Jann kookt een pasta en we zitten heerlijk tot laat voor de camper in ons T-shirt… Het begint aangenaam te worden in de camper, de zon had goed zijn best gedaan vandaag.


Reacties uitgeschakeld voor Zeche Zollverein

Camperreis 2017 de trossen zijn los…

Vandaag de start van onze reis die ons uiteindelijk in Kroatië zal brengen.

Op zo’n eerste dag, weten we nu uit ervaring, komen we maar moeizaam op gang. Het halen van de camper, aansluiten van het gas, tanken van water, tank volgooien met diesel en hierna het vullen van de kasten met kleren en voedsel in de koelkast duurt veel langer als gepland. Het helpt natuurlijk ook niet dat Peter niet heel makkelijk uit zijn bed kan komen op zijn eerste vakantiedag.

Uiteindelijk rijden we om 14 uur met de Oelewagen Amsterdam uit en passen we gelijk de eindbestemming van vandaag aan: Boerdonk. Op de boerderij van Gerard en Anneke wordende feestelijk onthaald. Het is feest Maxime is geslaagd en geeft een feestje. Erg leuk dag en avondje wat afgesloten werd met een spectaculair onweer… het stof is van Oelewagen af.

Reacties uitgeschakeld voor Camperreis 2017 de trossen zijn los…

We zijn weer thuis

Tja… zo’n terugreisdag is altijd hetzelfde. Alles staat in het teken van hoe kom ik zo snel mogelijk weer in mijn eigen bedje.

We worden pas om 15.15 uur opgehaald met de bus en verblijven lekker aan het zwembad, doen een drankje en een heerlijke lunch. De bagage staat veilig in de bagagekamer en er is zelfs een omkleed en douchekamer voor de laat vertrekkers.

Als de bus er dan is is het einde van de vakantie eigenlijk al daar.

Jammer, het was een meer dan heerlijke week waarin ik toch veel met Toon ben bezig geweest.

Reacties uitgeschakeld voor We zijn weer thuis

Laatste dag alweer …

Best wel snik eigenlijk. Het is lekker hier, veel zon, heerlijke temperatuur, buiten eten, ijsjes eten, cocktails drinken…zwemmen, wandelen,  het zou nog wel even door mogen gaan. 

Vanochtend na wederom een grandioos ontbijt installeerden we ons aan het zwembad. Het was heet! Bijna te warm in de zon, niet te geloven … gelukkig bracht het zwembad verkoeling! 

Puzzeltje, tijdschriftje, cappuccino …. het was vol te houden 😉 … tot half 2, toen verschenen er ineens donkere wolken aan de strakblauwe lucht en meteen is het een stuk kouder. Dan voel je dat het toch gewoon winter is. Geen probleem, dan maar lunchen. Toch gewoon buiten, dat dan wel. Moet toch ook een keer.

Het bleef bewolkt, dan maar wandelen. Over de boulevard naar San Augustin en ook weer terug. Toch zo’n 10 km. Met heel veel traptredes. Heerlijk in de zon uiteindelijk, want die kwam gewoon weer terug. 

In Playa Ingles troffen we Hugo op een terras in het winkelcentrum. Hij had verteld dat hij daar elke dag een Erdinger gaat drinken en daar hadden wij ook wel zin in na al die kilometers. Van het een kwam het ander en zo zijn we in het winkelcentrum met Hugo blijven eten. Dat zouden we zelf niet bedacht hebben, maar het was heel gezellig en super lekker eten voor drie keer niks. Thuis blijven was waarschijnlijk duurder geweest. 

En nu zitten we aan onze laatste caipirinia …. in de bar aan het zwembad met vanavond levende muziek. Het leven is goed! 

Morgen worden we om 15.00 uur opgehaald. Om 18.15 uur vliegen we naar het koude Nederland. Dat zal tegenvallen!!! 

Reacties uitgeschakeld voor Laatste dag alweer …

Dwars over het eiland

We gaan onze Fiat Panda vandaag voor de laatste dag uitlaten. Ons plan is van het zuiden naar het noorden te rijden via Roque Nublo, de hoogste punt van het eiland. We nemen allerlei soorten kleding mee, zeg maar de halve koffer die we in Amsterdam hadden ingepakt. Het kon wel eens koud zijn daarboven. Bij het hotel is het onverminderd ca. 20 graden maar niet op het hele eiland komen we snel achter. Zodra je de stad uit bent begint het stijgen. Al snel voel je je maar een klein ielpoppetje in die immense natuur. Het zijn adembenemende vergezichten die we zien. De temperatuur loopt snel terug bij de Roque Nublo is het nog maar 11 graden en we zitten in de wolken. Lilian leest de tekst uit de folder voor over Tenerife kunnen zien en meer. We zien elkaar bijna niet zo dicht is de mist. We klauteren naar boven en zien helemaal niets maar we zijn op de top geweest. Klauteren maakt hongerig en in Tejeda vinden we een restaurantje waar we heerlijk op het terras kunnen eten. We zijn weer iets gezakt en zitten weer in de zon. We slingeren hierna helemaal door naar Las Palmas de hoofdstad van het eiland. Op het moment dat we het centrum inrijden druppelt het op de voorruit… daar hebben we geen zin in, we gaan richting hotel en duiken nog 2 grote shopping malls in die langs de snelweg liggen. Na bijna 350 km. met onze Panda gereden te hebben leveren we de sleutel weer in. Vanavond doen we rustig aan, we hebben wel genoeg gezien vandaag.

Reacties uitgeschakeld voor Dwars over het eiland

Fiat Panda en Hugo

Vanochtend ben ik fris en fruitig van start gegaan met 5 km hardlopen langs de boulevard. Best wel lekker eigenlijk. Daarna natuurlijk honger als een paard, maar gelukkig is het ontbijtbuffet daar prima voor toegerust. Peet ging tijdens het ontbijt de autosleutels ophalen en dus togen we na het ontbijt op pad met onze witte Panda. Richting het noordwesten: Aldea de san Nicolai. Een piepklein dorp, met een piepklein strand en hele goedkope en heerlijke koffie. We hadden verwacht dat het er heel koud zou zijn, maar dat viel heel erg mee. Desalniettemin hebben we het er niet lang volgehouden, maar dat had meer met de grootte van het dorp te maken. Via de kustweg weer terug richting Playa del Ingles. In puerto de Mogan zijn we gestopt voor de lunch. Peter wist nog van de vorige keer waar de parkeergarage was (staat nl. Iet aangegeven). Lekker gegeten aan het strand. Daarna naar de havens gelopen. Mogan is echt een schattig vissersplaatsje. Gezellig. We hebben een heerlijk middagje gestruind. 

Vanavond zijn we in Maspalomas gaan eten, bij een restaurant (Samsara) aangeraden door mijn yoga-juf  Jill. Helemaal leuk! We hadden eigenlijk moeten reserveren, binnen was alles vol. We konden nog wel op het terras. Dat was overdekt en redelijk beschut, dus dat was prima! We hadden ook een gast mee: Hugo, een neef van Inge, die hier ook op vakantie is. Hij komt hier al 25 jaar en kende Samsara nog niet. Dus dat was leuk! Gelukkig was het eten en de wijn voortreffelijk! Onthouden!! En het was ook heel gezellig met Hugo. 

Morgen hebben we de auto ook nog. 

Reacties uitgeschakeld voor Fiat Panda en Hugo

Lui

Vandaag een luie dag gehad, ging gisteren onze stappenteller over de 20.000 vandaag bleef die steken op ca 10.000. Na weer zon heerlijk ontbijt in het hotel waar we iedere keer weer andere dingen ontdekken in het buffet hebben we ons aan het zwembad geïnstalleerd voor een lekker rustig dagje in de zon aan de rand van, en in, het zwembad. Volgens de weer app was vandaag de ideale zon-aanbid-dag. Weinig te melden derhalve: slechts dat we genoten hebben en geen last van de stroomstoring in Amsterdam hebben gehad.

Aan het eind van de middag het wandelpad gaan lopen dat langs de kust loopt en de volgende dorpjes met elkaar verbindt, gewoon om toch wat beweging te hebben. Aan de boulevard gegeten en lekker vroeg terug naar de hotelkamer.Door onze niet zo actieve houding vandaag zijn we ook vergeten foto’s te maken…

Morgen hebben we een autootje gehuurd en gaan we op pad…

Reacties uitgeschakeld voor Lui

Maspalomas

Playa del Ingles is o.a. beroemd vanwege de duinen. Vandaag zijn we er dwars door heen gelopen naar Maspalomas. In Maspalomas geluncht, geshopt ( niks gekocht) en het plaatsje bekeken. Het is echt de chicque uitvoering van Playa del Ingles. Natuurlijk even op de foto bij de vuurtoren die op het meest zuidelijke puntje van Eurooa staat. Natuurlijk ook even laten zien hoe warm het is: we krijgen er geen genoeg van: wat een heerlijke temperatuur en wat lekker om er ff helemaal uit te zijn. Op de heenweg dwars door de duimen en de terugweg langs het strand. Uiteindelijk 13 km gelopen, voor het grootste deel door het mulle zand. We merkten dat we behoorlijk bewogen hadden en na heerlijk gerelaxed te hebben aan de rand van ons zwembad besloten om vanavond in het restaurant van het hotel te dineren: een buffet met echt voor ieder wat wils en ontzettend smakelijk. Vandaag worden we niet oud, nog een lekker drankje aan de bar en dan is het wel goed geweest vandaag…

Reacties uitgeschakeld voor Maspalomas

En dan nu de wat sappigere versie van dag 1 ….

Vertrekken met sneeuw is altijd leuk!  Vorige keer moest het vliegtuig ge-deïced worden … dar hoefde nu gelukkig niet. Toen we aankwamen was het 23 graden, maar volgens de reisleidster zou het 26 graden worden … tja … alhoewel: we hebben vandaag aan het zwembad gelegen en ik heb (uiteraard;)) gezwommen en we zijn al goed gekleurd. 

Vanochtend, na een werkelijk grandioos ontbijt (met champagne, jawel!), zijn we eerst een stukkie gaan wandelen. Vanuit de tuin van het hotel loop je zo de duinen in. Het is best zwoegen door het zand, vooral met de wind die vanochtend over het eiland blies. Maar toch lekker langs de kust naar het vreselijke Playa del Ingles gelopen. De 5000 stappen van vandaag al gedaan, hoppa! Aan de boulevard was het erg druk: de Duitsers waren aan het frühshoppen, compleet met levende muziek en lange tafels met grote pullen bier. Lekker dansen deden ze ook. Het leek erg gezellig, als je Duitser bent ….

Snel maar weer naar Santa Monica, via de boulevard. Zwempak aan en liggen! Heerlijk! Nog wel even een heerlijke lunch naar binnen gewerkt, maar verder was het toch vooral zon en luieren. 

Nu aan het aperitief … en dan eens kijken waar we gaan eten. Gisteren heb ik al een heerlijke vis naar binnen gewerkt… het zou zomaar kunnen dat dat vandaag weer gaat gebeuren! 

Reacties uitgeschakeld voor En dan nu de wat sappigere versie van dag 1 ….

En waar is Peter???

Reacties uitgeschakeld voor En waar is Peter???

Santa Monica revisited

De vlucht naar Las Palmas op Gran Canaria en bustransfer naar hotel verliepen helemaal prima. Op Schiphol wat sneeuwbuitjes maar dat had geen consequenties voor onze vlucht, sterker nog helemaal prima om met dat weer af te reizen naar de zon.

We verblijven in Hotel Suites Santa Monica en wat zijn we in een fijn hotel terecht gekomen. We waren hier al eerder geweest maar afgelopen jaar is het hotel gerenoveerd en werkelijk een paleisje geworden. Onze kamer ligt op de 1e verdieping. Heel grappig: je komt op de 5e verdieping binnen want dat is straatniveau. Het hotel grenst direct aan de duinen en het zwembad ligt beschut tussen de duinen en het hotel: hier kun je heerlijk zonnen. Het is een al luxe, de wat gedateerde uitstraling heeft plaats gemaakt voor loungeterrassen, hip restaurant, super luxe kamers met alles er op en eraan. We denken zelf op het beste plekje van Playa del Ingles terecht gekomen te zijn. Kortom hier gaan we het zeker een weekje uithouden met heel veel plezier. De eerste dag doen we het rustig aan: wandelingetje rondom het hotel en lekker aan het zwembad op de luxe zonnebaden rondhangen. De temperatuur is helemaal prima: ruim 20 graden. De lange broek kan uit, Jann heeeft al gezwommen in het zwembad en de zonnebril is meer dan noodzakelijk.

Reacties uitgeschakeld voor Santa Monica revisited

100 huisjes op een rij

Zo zie je maar, altijd even een kleine wandeling in de buurt maken … Anders weet je niet waar je bent 😉 

Toen we in Tintagel op de parkeerplaats bij de King Arthur stonden, kwamen Jut en Jul, die wij onderweg bergop moesten passeren, want allemachtig wat reden die traag!, naast ons staan. Hij begon stoer te doen over de hoeveelheid pubs in de buurt en terwijl wij amper in de Oelewagen geweest zijn vanwege de pubs, de wasserette en het kasteel, zijn zij hun camper ‘s avonds niet uit geweest en ‘s ochtends waren ze alweer vertrokken … Niets gezien van de Lagers, ciders, pubfood (English Breakfast!) en vooral van de prachtige kust rondom de ruïne van de geboorteplaats van Art 😉 

Gelukkig zijn wij vandaag ook de camper uit gegaan, want anders hadden we niet de bijzondere omgeving van dit werkelijk verschrikkelijke caravanpark gezien. We wisten natuurlijk dat we dit soort parken moesten mijden, maar deze wordt in alle kampeerboekjes aangeprezen omdat ze er speciaal voor de Ferry-gangers een veldje hebben ingericht en ja, dat doe je dan toch maar. Beslist de laatste keer voor ons 😉

Hoe dan ook: het park ligt aan zee, maar er ligt een stuk kwelderland tussen (het stikt van de muggen) en ook verderop lijkt het niet op een mooi strand (het is nu hardstikke eb). Maar! Er staan honderden kleine gekleurde strandhuisjes! Ontzettend leuk, maar waarom?? Vragen wij ons af …. En dat geldt ook voor het park: waarom zou je in godsnaam je vakantie op zo’n park willen doorbrengen? Te triest voor woorden … Dat hebben we dan gelukkig ook nog gezien tijdens deze fantastische vakantie!

Want verder was het vandaag grandioos! Vanochtend, na een werkelijk heerlijk nacht op de boerderij en een ontbijt met gebakken eieren (het is zondag) togen we naar Brighton. Ik ken het van 23 jaar geleden of zo en had er niet heel veel zin in; destijds was het vergane glorie en triestigheid troef. Nu blijkt het een vrolijke, bruisende en hippe stad te zijn! We hebben in een enorm knusse Brocante tearoom taartjes gegeten en bij een echte Italiaan (het kon vonden we op onze laatste dag) overheerlijk geluncht. We hebben ons vergaapt aan het amusement en pretpark op de pier, want ja, al dat ge-opleuk betaalt zich niet zelf. Ook het oude Brighton (de Engelse grandeur) is trouwens mooi gerenoveerd. Ik vond het verrassend en zeer aangenaam!

Zo naar ons mandje want morgen gaat om half 7 de wekker …. Lekker een dagje varen!!

Ps. Dit is de laatste blog van deze vakantie.

Reacties uitgeschakeld voor 100 huisjes op een rij