Vanwijkzelf

Vakantie verhalen

We zijn weer thuis

Tja… zo’n terugreisdag is altijd hetzelfde. Alles staat in het teken van hoe kom ik zo snel mogelijk weer in mijn eigen bedje.

We worden pas om 15.15 uur opgehaald met de bus en verblijven lekker aan het zwembad, doen een drankje en een heerlijke lunch. De bagage staat veilig in de bagagekamer en er is zelfs een omkleed en douchekamer voor de laat vertrekkers.

Als de bus er dan is is het einde van de vakantie eigenlijk al daar.

Jammer, het was een meer dan heerlijke week waarin ik toch veel met Toon ben bezig geweest.

Reacties uitgeschakeld voor We zijn weer thuis

Laatste dag alweer …

Best wel snik eigenlijk. Het is lekker hier, veel zon, heerlijke temperatuur, buiten eten, ijsjes eten, cocktails drinken…zwemmen, wandelen,  het zou nog wel even door mogen gaan. 

Vanochtend na wederom een grandioos ontbijt installeerden we ons aan het zwembad. Het was heet! Bijna te warm in de zon, niet te geloven … gelukkig bracht het zwembad verkoeling! 

Puzzeltje, tijdschriftje, cappuccino …. het was vol te houden 😉 … tot half 2, toen verschenen er ineens donkere wolken aan de strakblauwe lucht en meteen is het een stuk kouder. Dan voel je dat het toch gewoon winter is. Geen probleem, dan maar lunchen. Toch gewoon buiten, dat dan wel. Moet toch ook een keer.

Het bleef bewolkt, dan maar wandelen. Over de boulevard naar San Augustin en ook weer terug. Toch zo’n 10 km. Met heel veel traptredes. Heerlijk in de zon uiteindelijk, want die kwam gewoon weer terug. 

In Playa Ingles troffen we Hugo op een terras in het winkelcentrum. Hij had verteld dat hij daar elke dag een Erdinger gaat drinken en daar hadden wij ook wel zin in na al die kilometers. Van het een kwam het ander en zo zijn we in het winkelcentrum met Hugo blijven eten. Dat zouden we zelf niet bedacht hebben, maar het was heel gezellig en super lekker eten voor drie keer niks. Thuis blijven was waarschijnlijk duurder geweest. 

En nu zitten we aan onze laatste caipirinia …. in de bar aan het zwembad met vanavond levende muziek. Het leven is goed! 

Morgen worden we om 15.00 uur opgehaald. Om 18.15 uur vliegen we naar het koude Nederland. Dat zal tegenvallen!!! 

Reacties uitgeschakeld voor Laatste dag alweer …

Dwars over het eiland

We gaan onze Fiat Panda vandaag voor de laatste dag uitlaten. Ons plan is van het zuiden naar het noorden te rijden via Roque Nublo, de hoogste punt van het eiland. We nemen allerlei soorten kleding mee, zeg maar de halve koffer die we in Amsterdam hadden ingepakt. Het kon wel eens koud zijn daarboven. Bij het hotel is het onverminderd ca. 20 graden maar niet op het hele eiland komen we snel achter. Zodra je de stad uit bent begint het stijgen. Al snel voel je je maar een klein ielpoppetje in die immense natuur. Het zijn adembenemende vergezichten die we zien. De temperatuur loopt snel terug bij de Roque Nublo is het nog maar 11 graden en we zitten in de wolken. Lilian leest de tekst uit de folder voor over Tenerife kunnen zien en meer. We zien elkaar bijna niet zo dicht is de mist. We klauteren naar boven en zien helemaal niets maar we zijn op de top geweest. Klauteren maakt hongerig en in Tejeda vinden we een restaurantje waar we heerlijk op het terras kunnen eten. We zijn weer iets gezakt en zitten weer in de zon. We slingeren hierna helemaal door naar Las Palmas de hoofdstad van het eiland. Op het moment dat we het centrum inrijden druppelt het op de voorruit… daar hebben we geen zin in, we gaan richting hotel en duiken nog 2 grote shopping malls in die langs de snelweg liggen. Na bijna 350 km. met onze Panda gereden te hebben leveren we de sleutel weer in. Vanavond doen we rustig aan, we hebben wel genoeg gezien vandaag.

Reacties uitgeschakeld voor Dwars over het eiland

Fiat Panda en Hugo

Vanochtend ben ik fris en fruitig van start gegaan met 5 km hardlopen langs de boulevard. Best wel lekker eigenlijk. Daarna natuurlijk honger als een paard, maar gelukkig is het ontbijtbuffet daar prima voor toegerust. Peet ging tijdens het ontbijt de autosleutels ophalen en dus togen we na het ontbijt op pad met onze witte Panda. Richting het noordwesten: Aldea de san Nicolai. Een piepklein dorp, met een piepklein strand en hele goedkope en heerlijke koffie. We hadden verwacht dat het er heel koud zou zijn, maar dat viel heel erg mee. Desalniettemin hebben we het er niet lang volgehouden, maar dat had meer met de grootte van het dorp te maken. Via de kustweg weer terug richting Playa del Ingles. In puerto de Mogan zijn we gestopt voor de lunch. Peter wist nog van de vorige keer waar de parkeergarage was (staat nl. Iet aangegeven). Lekker gegeten aan het strand. Daarna naar de havens gelopen. Mogan is echt een schattig vissersplaatsje. Gezellig. We hebben een heerlijk middagje gestruind. 

Vanavond zijn we in Maspalomas gaan eten, bij een restaurant (Samsara) aangeraden door mijn yoga-juf  Jill. Helemaal leuk! We hadden eigenlijk moeten reserveren, binnen was alles vol. We konden nog wel op het terras. Dat was overdekt en redelijk beschut, dus dat was prima! We hadden ook een gast mee: Hugo, een neef van Inge, die hier ook op vakantie is. Hij komt hier al 25 jaar en kende Samsara nog niet. Dus dat was leuk! Gelukkig was het eten en de wijn voortreffelijk! Onthouden!! En het was ook heel gezellig met Hugo. 

Morgen hebben we de auto ook nog. 

Reacties uitgeschakeld voor Fiat Panda en Hugo

Lui

Vandaag een luie dag gehad, ging gisteren onze stappenteller over de 20.000 vandaag bleef die steken op ca 10.000. Na weer zon heerlijk ontbijt in het hotel waar we iedere keer weer andere dingen ontdekken in het buffet hebben we ons aan het zwembad geïnstalleerd voor een lekker rustig dagje in de zon aan de rand van, en in, het zwembad. Volgens de weer app was vandaag de ideale zon-aanbid-dag. Weinig te melden derhalve: slechts dat we genoten hebben en geen last van de stroomstoring in Amsterdam hebben gehad.

Aan het eind van de middag het wandelpad gaan lopen dat langs de kust loopt en de volgende dorpjes met elkaar verbindt, gewoon om toch wat beweging te hebben. Aan de boulevard gegeten en lekker vroeg terug naar de hotelkamer.Door onze niet zo actieve houding vandaag zijn we ook vergeten foto’s te maken…

Morgen hebben we een autootje gehuurd en gaan we op pad…

Reacties uitgeschakeld voor Lui

Maspalomas

Playa del Ingles is o.a. beroemd vanwege de duinen. Vandaag zijn we er dwars door heen gelopen naar Maspalomas. In Maspalomas geluncht, geshopt ( niks gekocht) en het plaatsje bekeken. Het is echt de chicque uitvoering van Playa del Ingles. Natuurlijk even op de foto bij de vuurtoren die op het meest zuidelijke puntje van Eurooa staat. Natuurlijk ook even laten zien hoe warm het is: we krijgen er geen genoeg van: wat een heerlijke temperatuur en wat lekker om er ff helemaal uit te zijn. Op de heenweg dwars door de duimen en de terugweg langs het strand. Uiteindelijk 13 km gelopen, voor het grootste deel door het mulle zand. We merkten dat we behoorlijk bewogen hadden en na heerlijk gerelaxed te hebben aan de rand van ons zwembad besloten om vanavond in het restaurant van het hotel te dineren: een buffet met echt voor ieder wat wils en ontzettend smakelijk. Vandaag worden we niet oud, nog een lekker drankje aan de bar en dan is het wel goed geweest vandaag…

Reacties uitgeschakeld voor Maspalomas

En dan nu de wat sappigere versie van dag 1 ….

Vertrekken met sneeuw is altijd leuk!  Vorige keer moest het vliegtuig ge-deïced worden … dar hoefde nu gelukkig niet. Toen we aankwamen was het 23 graden, maar volgens de reisleidster zou het 26 graden worden … tja … alhoewel: we hebben vandaag aan het zwembad gelegen en ik heb (uiteraard;)) gezwommen en we zijn al goed gekleurd. 

Vanochtend, na een werkelijk grandioos ontbijt (met champagne, jawel!), zijn we eerst een stukkie gaan wandelen. Vanuit de tuin van het hotel loop je zo de duinen in. Het is best zwoegen door het zand, vooral met de wind die vanochtend over het eiland blies. Maar toch lekker langs de kust naar het vreselijke Playa del Ingles gelopen. De 5000 stappen van vandaag al gedaan, hoppa! Aan de boulevard was het erg druk: de Duitsers waren aan het frühshoppen, compleet met levende muziek en lange tafels met grote pullen bier. Lekker dansen deden ze ook. Het leek erg gezellig, als je Duitser bent ….

Snel maar weer naar Santa Monica, via de boulevard. Zwempak aan en liggen! Heerlijk! Nog wel even een heerlijke lunch naar binnen gewerkt, maar verder was het toch vooral zon en luieren. 

Nu aan het aperitief … en dan eens kijken waar we gaan eten. Gisteren heb ik al een heerlijke vis naar binnen gewerkt… het zou zomaar kunnen dat dat vandaag weer gaat gebeuren! 

Reacties uitgeschakeld voor En dan nu de wat sappigere versie van dag 1 ….

En waar is Peter???

Reacties uitgeschakeld voor En waar is Peter???

Santa Monica revisited

De vlucht naar Las Palmas op Gran Canaria en bustransfer naar hotel verliepen helemaal prima. Op Schiphol wat sneeuwbuitjes maar dat had geen consequenties voor onze vlucht, sterker nog helemaal prima om met dat weer af te reizen naar de zon.

We verblijven in Hotel Suites Santa Monica en wat zijn we in een fijn hotel terecht gekomen. We waren hier al eerder geweest maar afgelopen jaar is het hotel gerenoveerd en werkelijk een paleisje geworden. Onze kamer ligt op de 1e verdieping. Heel grappig: je komt op de 5e verdieping binnen want dat is straatniveau. Het hotel grenst direct aan de duinen en het zwembad ligt beschut tussen de duinen en het hotel: hier kun je heerlijk zonnen. Het is een al luxe, de wat gedateerde uitstraling heeft plaats gemaakt voor loungeterrassen, hip restaurant, super luxe kamers met alles er op en eraan. We denken zelf op het beste plekje van Playa del Ingles terecht gekomen te zijn. Kortom hier gaan we het zeker een weekje uithouden met heel veel plezier. De eerste dag doen we het rustig aan: wandelingetje rondom het hotel en lekker aan het zwembad op de luxe zonnebaden rondhangen. De temperatuur is helemaal prima: ruim 20 graden. De lange broek kan uit, Jann heeeft al gezwommen in het zwembad en de zonnebril is meer dan noodzakelijk.

Reacties uitgeschakeld voor Santa Monica revisited

100 huisjes op een rij

Zo zie je maar, altijd even een kleine wandeling in de buurt maken … Anders weet je niet waar je bent 😉 

Toen we in Tintagel op de parkeerplaats bij de King Arthur stonden, kwamen Jut en Jul, die wij onderweg bergop moesten passeren, want allemachtig wat reden die traag!, naast ons staan. Hij begon stoer te doen over de hoeveelheid pubs in de buurt en terwijl wij amper in de Oelewagen geweest zijn vanwege de pubs, de wasserette en het kasteel, zijn zij hun camper ’s avonds niet uit geweest en ’s ochtends waren ze alweer vertrokken … Niets gezien van de Lagers, ciders, pubfood (English Breakfast!) en vooral van de prachtige kust rondom de ruïne van de geboorteplaats van Art 😉 

Gelukkig zijn wij vandaag ook de camper uit gegaan, want anders hadden we niet de bijzondere omgeving van dit werkelijk verschrikkelijke caravanpark gezien. We wisten natuurlijk dat we dit soort parken moesten mijden, maar deze wordt in alle kampeerboekjes aangeprezen omdat ze er speciaal voor de Ferry-gangers een veldje hebben ingericht en ja, dat doe je dan toch maar. Beslist de laatste keer voor ons 😉

Hoe dan ook: het park ligt aan zee, maar er ligt een stuk kwelderland tussen (het stikt van de muggen) en ook verderop lijkt het niet op een mooi strand (het is nu hardstikke eb). Maar! Er staan honderden kleine gekleurde strandhuisjes! Ontzettend leuk, maar waarom?? Vragen wij ons af …. En dat geldt ook voor het park: waarom zou je in godsnaam je vakantie op zo’n park willen doorbrengen? Te triest voor woorden … Dat hebben we dan gelukkig ook nog gezien tijdens deze fantastische vakantie!

Want verder was het vandaag grandioos! Vanochtend, na een werkelijk heerlijk nacht op de boerderij en een ontbijt met gebakken eieren (het is zondag) togen we naar Brighton. Ik ken het van 23 jaar geleden of zo en had er niet heel veel zin in; destijds was het vergane glorie en triestigheid troef. Nu blijkt het een vrolijke, bruisende en hippe stad te zijn! We hebben in een enorm knusse Brocante tearoom taartjes gegeten en bij een echte Italiaan (het kon vonden we op onze laatste dag) overheerlijk geluncht. We hebben ons vergaapt aan het amusement en pretpark op de pier, want ja, al dat ge-opleuk betaalt zich niet zelf. Ook het oude Brighton (de Engelse grandeur) is trouwens mooi gerenoveerd. Ik vond het verrassend en zeer aangenaam!

Zo naar ons mandje want morgen gaat om half 7 de wekker …. Lekker een dagje varen!!

Ps. Dit is de laatste blog van deze vakantie.

Reacties uitgeschakeld voor 100 huisjes op een rij

Op huus aan ….

Langzaam maar zeker … Helaas! We zijn inmiddels ergens in the middle of nowhere in de buurt van Brighton beland. Zaterdagavond Brighton is dus gelukt 😉 We kamperen bij de boer … Letterlijk … Hij is ongeveer 80 waarschijnlijk plus, zijn vrouw ook.. De kippen en ganzen lopen los rond en er is ook een geit. De camping is een groot weiland, de tenten en caravans staan aan de rand. In de stal kun je douchen, afwassen en naar de wc. Het keukenraam is de receptie 😉 

We kwamen erlangs op zoek naar een overnachtingsplek, in Brighton of aan de kust is niets te vinden. Maar als je iets het binnenland in rijdt, kom je vanzelf de campings tegen. En deze is erg leuk!

We twijfelen nog of we morgen Brighton  doen, het is nl ontzettend druk aan de kust. De Engelse vakantie is begonnen en dat is te merken ook. Vreemd genoeg zijn we vandaag voortdurend tegen de files in gereden 😉 Op de een of andere manier wilde vanochtend opeens iedereen naar Wareham, begrijpelijk, terwijl wij juist vertrokken. Vervolgens gingen we naar Bournemouth en toen we daar vertrokken wilde iedereen naar Bournemouth. En dan hebben we het dus over mega files!! 

In Bournemouth kregen we trouwens een cultuurshock …. Zoooooo vreselijk veel mensen! En zoveel jongelui!! En dan de stad: beetje Barcelona (stad aan mega-zandstrand), beetje Franse Rivièra (prachtige kusten), beetje Loret de Mar (jong vertier). Oude Engelse grandeur met amusementshallen. Typisch Engelse piepkleine strandhuisjes…. We keken onze ogen uit! En dan dat weer!!! Weer 30 graden … Niet te geloven. De stranden lagen dan ook mutje- en mutjevol! 

Vandaag geen pub-eten: de koelkast moet leeg, dus hebben we zelf gekookt. Ook lekker! We hebben trouwens nog niet eerder zo weinig zelf gekookt; het is dan ook heel gemakkelijk en heel lekker (vis!) om in een pub te eten. En ik heb de cider ontdekt! Dat wordt hier net zo hard als bier gedronken, het komt gewoon uit de tap. En ik vind het erg lekker! 

Morgen onze laatste dag …. 

Reacties uitgeschakeld voor Op huus aan ….

Echt geen zin om naar huis te gaan!

Meestal heb ik tegen de tijd dat we huiswaarts moeten keren ook wel weer zin om naar huis te gaan, maar nu dus echt niet! 

Vandaag hebben we kennis gemaakt met weer andere mooie stukken Engeland en weten we zeker dat we terug moeten komen! 

Vanmorgen begonnen we met Torquay; een badplaats aan de Engelse Rivièra. Wat een leuke plaats: oude Engelse chique met vertier voor de jeugd. Wat een drukte! Heel veel tieners! Maar ook pensionadas 😉 een grote haven en een lange boulevard. Erg leuk! 

Na de lunch via geweldige wegen langs de Jurassic Coast. Weer een andere en bijzondere kustlijn. Na de woeste rotspartijen in Cornwall en de geweldige zandstranden aan de Cornish Rivièra nu de kliffen die op stukken afgesneden cake lijken. We zijn in West Bay even gestopt voor een korte pauze. Dat bleek een kadootje te zijn: wat een geweldige plek. Die gaan we onthouden voor een volgende keer; de camping is zowat op het strand. Heel bijzonder hier: de rivier aan de ene kant en de zee aan de andere … 

Vervolgens kwamen we in de drukte van het vakantieverkeer terecht; ook hier is vandaag de vakantie begonnen! Binnendoorweggetjes gezocht en daardoor uitgekomen In Wareham … Op het schiereiland Purbeck in de buurt van Bournemouth. Gelukkig maar, want we staan op een geweldige camping aan de rivier en hebben zojuist een heerlijke pubmaaltijd genuttigd op het terras in de avondzon aan de rivier…. Hoe leuk wil je het hebben 😉 

Het was weer een geweldige dag! De zon gaat alweer rood onder …. 

Reacties uitgeschakeld voor Echt geen zin om naar huis te gaan!

Dartmoor deel 2

Elke dag een hoogtepunt …. Of soms 2 …. Gisteren bijvoorbeeld! Elke dag beleven we iets geweldigs en dan is het eigenlijk best wel een bijzondere vakantie! We zijn helemaal om: Groot Brittannië is een fantastisch vakantieland! We boffen natuurlijk enorm met het weer, maar ik geloof dat het met regen en wind ook leuk is; alles is ingericht voor regen: binnen is het knus. Je mag overal met natte en modderige schoenen naar binnen en zelfs natte honden worden niet geweerd. Ik heb momenten gehad dat ik bijna wilde dat het ging regenen 😉

Vandaag mochten we dan eindelijk  toch de regenjassen mee op onze wandeling… Bij nader inzien volstrekt overbodig: die 2 druppels konden we goed hebben. 

Vandaag stond de doorkruising van Dartmoor op het programma: van west (Lynford) naar oost (Dunsford).

We stoppen in Tavistock: een erg leuk stadje, de geboorteplaats van Sir Francis Drake. Er is een overdekte permanente markt, de Pannier Market, waar we heerlijke koffie gedronken hebben mét een Flap Jack. 

Van daaruit via Princetown, Portbridge en Moretonhampstead naar Haytor. In Haytor hebben we de Oelewagen bij het Visiter Centre geparkeerd en zijn we op pad gegaan om wandeling nr 3 uit het boekje “Dartmoor: great short walks for all the family” te doen ….  Het lijkt een mooie wandeling, maar na 200 meter gaat het al fout … We geven de boekschrijver de schuld …. Nu weten we beter: goed lezen en heel goed om je heen kijken! 

Gelukkig zijn er de Haytor Rocks: Hayton ligt op 457 meter en is een van de hoogste punten van Dartmoor, de Rocks zijn dan ook overal te zien. Verdwalen kun je niet….  

In plaats van de wandeling uit het boekje zijn we dwars over “moorland” tussen de wilde pony’s (!!) naar de Rocks gelopen. En we hebben er 1 beklommen! Geweldige uitzichten natuurlijk… En zo zagen we van bovenaf hoe de wandeling van het boekje wel eens zou kunnen gaan … Toch maar even kijken, want ze hadden ons mooi meertje beloofd … En inderdaad vonden we het hek, de houten poort en het verstopte meertje en bleek bij nader inzien de beschrijving gewoon helemaal te kloppen 🙂

Na de wandeling naar Dunsford gereden. Hier woont Andrew Morris. Andrew is op Facebook de beheerder van de Fiat 130 pagina. Ik vul de website over de Fiat 130. Ik heb al veel contact gehad met Andrew maar heb hem nog nooit persoonlijk ontmoet. Nu waren we zo dichtbij dat het goed te combineren viel. Het werd een leuk bezoek. Natuurlijk uitgebreid zijn Fiat 130 bekeken die hij aan het restaureren is en ons vergaapt aan het huis en de werkplaatsen: echt Engels of iets directer wat een oude zooi. In de werkplaats worden tuingereedschappen gemaakt met machines uit de veertig /vijftiger jaren waarbij de machines aangedreven worden middels banden die nog uit het plafond komen. Wat een stap terug in de tijd. We hadden nog veel langer kunnen blijven maar we moesten ook nog een plek voor de nacht zoeken dus afscheid genomen en ook dit bleek weer een memorabel bezoek te zijn geweest.

We zitten nu aan de Engelse Rivièra op een camping waar zojuist de bingo begonnen is … (“Aandacht, aandacht, hedenavond kienavond ….”). 

Onderweg naar de camping reden we door Torquai, een heuse en zo te zien best grote badplaats. Daar gaan we morgenochtend nog even naartoe, voordat we richting de Ferry gaan …. Zondagavond moeten we in Harwich aankomen. Moet lukken! 

Reacties uitgeschakeld voor Dartmoor deel 2

Lydford Gorge & fiets je rot

Omgekeerde wereld vandaag: De Oelewagen heeft helemaal niets gedaan en wij hebben onze benen uit het lijf gelopen en gefietst.

In ons dorp Lydford is een belangrijke attractie van de moors aanwezig: de Lydford Gorge. We weten niet helemaal wat we kunnen verwachten maar gaan ervoor. De emotieloze beschrijving is dat je een eenrichtingswandeling doet door een bos waar een riviertje zich in de loop der jaren door het rotsgebied heeft gewerkt. Lengte van de wandeling 3 Miles met grote hoogteverschillen. Het is raar: overal zie je vlaktes en bossen maar nergens verwacht je een gorge. Nu de emotie erbij: dit is een van de mooiste wandelingen die we gemaakt hebben. Het eerste  gedeelte gaat heel geleidelijk naar beneden en je hoort wel water stromen maar je hebt nog geen idee waar het naar toe leidt. De hellingen waar je langs loopt zijn wel heel stijl maar dat hebben we meer meegemaakt. Het paadje wordt smaller en ineens loop je tussen de bergwanden, helemaal begroeid want het is hier voortdurend vochtig. Uiteindelijk is het paadje zo smal en loopt bijna  door het stroompje, de reling die ze gemaakt hebben is ook echt nodig om je staande te houden. Wat indrukwekkend. De hoogtepunten hebben ze mooie namen  gegeven als de White Lady fall en de Devils Cauldron en zijn oprechte “ohhhhh” momentjes. Je kijkt omhoog en ziet verticale rotswanden van zeer grote hoogte. Het valt eigenlijk niet te beschrijven zo overweldigend. Zeer enthousiast verlaten we de gorge en zijn blij.

In de middag stappen we op de fiets en gaan via de Granite Way naar Okehampton. De Granite Way is weer een verlaten spoortrail waar een fietsroute van gemaakt is. We fietsen een kleine 20 km. Lopen wat door Okehampton en drinken  een biertje in de Fountain Inn en hebben het wel weer gezien en stappen op ons stalen ros voor dezelfde weg terug.

We eten bij de camper een heerlijke pasta en zijn moe en voldaan.

Reacties uitgeschakeld voor Lydford Gorge & fiets je rot

Must do’s

Het moest er natuurlijk een keer van komen …. De Sticky Toffee Pudding! En vandaag was het dan zo ver …. En dat geldt ook voor het glas Ale (flauw) en Dartmoor (fascinerend).

We ontmoeten zulke aardige mensen! En we zien zulke prachtige dingen … Cornwall en Devon zijn geweldige vakantiebestemmingen! Tijdens de wandeling van de camping naar de pub (Sticky Pudding ;)) bedachten we dat de dagen aan de noordkant wel een andere vakantie lijkt! Het lijkt al weer zo lang geleden dat we in Porlock waren en Exmoor … Laat staan Cambridge en Oxford. 

We hebben een paar heerlijke dagen gehad aan de Cornish Rivièra. Little Winnick Camping was mooi, klein en rustig en vooral dichtbij het geweldige zandstrand en de Lost Gardens of Heligan. Een stranddag, een flinke wandeling over een van de mooiste wandelpaden met adembenemende uitzichten naar Mevagissey en een dag tuinbezoek mét een bijzondere fietsreis. Bovendien: 30 graden in de schaduw en strak blauwe luchten! 

Vanochtend toch maar naar Dartmoor vertrokken. We moeten uiteindelijk toch weer een keer oostwaarts …. Meteen al bij het binnenrijden van het natuurpark zien we de grootsheid en de pracht! We stoppen meteen voor een moment genieten! WOW!

Ook is ons meteen duidelijk dat Dartmoor ongeschikt voor campers is! We rijden naar het Visitor Centre in Princetown en vragen om advies. De bijzonder aardige mijnheer is zeer hulpvaardig en zoekt in zijn computer naar campsites die geschikt zijn voor campers. Die zijn er dus niet 😉 Niet in het park, wel aan de randen. Maar hij heeft ons wel warm gekregen voor Lynford. Vooral de belofte aan een fijn fietspad doet ons besluiten naar Lynford te rijden. Hij stelde voor om in de lokale pub te informeren naar overnachtingsmogelijkheden. 

En zo staan we nu dus op een camping aan de westrand van Dartmoor en heb ik zojuist mijn eerste en enige 😉 Sticky Toffee Pudding op. Maar lekker!!!! Echt een Pim-toetje! De foto van het bord met eten is trouwens de pudding ….. 😉  Verder hebben we allebei een heerlijke Engelse Pie gegeten. MJAMMIE. 

Morgen staat ons een actieve dag te wachten; met een wandeling naar de Gorge en een fietstocht over een oude spoorlijn (the Granite Way). 

Reacties uitgeschakeld voor Must do’s

The lost gardens of Heligan

Op fietsafstand van onze camping aan de Cornish Rivièra ligt een van de mooiste tuinen van Cornwall of wellicht Engeland.

Het verhaal van deze tuin is dat het lang geleden is verlaten, volledig overwoekerd en jaren daarna weer in ere hersteld is. Een Nederlander schijnt hier de drijvende kracht achter geweest te zijn. We hebben de hele dag door deze tuin gelopen die door zijn grote diversiteit, er is zelfs een heuse jungle, een bijzondere bezienswaardigheid is.

Daar Toon & Nel zulke tuinliefhebbers zijn wat extra foto’s van de tuinen…

Reacties uitgeschakeld voor The lost gardens of Heligan

Mevagissey

Het is alweer een fantastische dag! Na een zondags ontbijtje met ei, tomaat, ham en kaas, stappen we op de fiets richting strand van Pentewan. Klein eindje fietsen. We stallen onze fiets op “het plein” ( 50 m2) en doen eerst maar eens een koffie bij the Lirtle  Bay Cafe …. Peter krijgt een double shot Americano en heeft eindelijk een komt-in-de-richting-koffie 😉 

We vragen aan de uitbaatster hoe we via het foothpad in Mevagissey komen. Dat bleek nog niet zo eenvoudig, dus maar goed dat we het even vroegen. 

Het coastpath is een van de mooiste wandelpaden die we ooit gedaan hebben! Zo’n kleine 2 mille, waar je 1 1/2 uur over doet! Maar FANTASTISCH! Spectaculaire uitzichten! In Mevagissey hebben we gestruind, geluncht (binnen, want buiten is het te warm!) en een ijsje gegeten. 

De weg terug is afzien, want de zon is moordend! We klagen niet, want we beseffen dat we enorm boffen met dit weer 😉 

Terug in Pentewan pakken we meteen een pint op het terras van de Ship Inn … In de schaduw!  Het smaakt uitstekend en we blijven hangen voor alweer heerlijke pubfood. 

Mooie dag weer! 


Reacties uitgeschakeld voor Mevagissey

Strand

We zijn in het gedeelte van Engeland waar het heel mooi weer kan zijn en nu ook is. We gaan op zoek naar een plek waar we een paar dagen kunnen staan en waar we lekker alleen maar van de zon gaan genieten. We komen ongeveer 70 km verder in de buurt van St. Austell uit op een hele mooie camping  een paar kilometer van zee. De camping  ligt aan een fietspad dwars door de natuur zo naar het strand. En zo gebeurde het dat Peter voor het eerst in zijn leven op een Engels strand heeft gelegen. Ondanks de zonnebrand toch verbrande benen maar ach… Bij het strand weer een leuke pub waar we ons moeten inhouden om niet nog een pint te nemen want het is er erg lekker en de zon is top! Bij de camper heeft Jann met de skottelbraai een heerlijke maaltijd buiten bereid, Mjam!  Wat is vakantie houden toch fijn, morgen doen we weer zon dag.

Reacties uitgeschakeld voor Strand

Porthcurno & Porthleven

2 totaal verschillende plaatsjes Porth… bekeken vandaag. Om 10 uur reden we van de werkelijk heerlijke camping in St. Ives. Als eerste willen we het Minnock openluchttheater bezoeken, wat vlak naast Lands End ligt, het westelijkste puntje van Engeland. Op een weggetje waarvoor de Oelewagen eigenlijk te groot is bereiken we het plaatsje Porthcurno. Het eerste wat we zien is een fantastisch strand, met echt zand helemaal ingesloten tussen de rotsen, 1 strandtentje en verder niets… Heerlijk. Daarnaast ligt eigenlijk waar we voor gekomen zijn: het uit de rotsen gehouwen openlucht theater direct aan zee. Uniek in zijn soort en al vanaf de deriger jaren in gebruik. In de film over het ontstaan van dit complex verneem je dat het hele theater slechts door 3 man/vrouw is gerealiseerd, dat maakt de bewondering alleen maar groter. De foto’s spreken voor zich.

In de middag naar Porthleven gereden, volgens de boekjes een gezellig plaatsje met enorme stranden. De stranden zijn er wel maar zien er niet zo aanlokkelijk uit als we gewend zijn. Het plaatsje zelf daarentegen is erg leuk en gezellig, gebouwd rond het haventje met een prominente rij huizen en de kerk. Na een stadswandeling belanden we op het terras van pub Harbour Inn met een terras vol in de zon en leuk uitzicht op de leeglopende haven vanwege eb. De ene pint na de andere gaat erin en we besluiten weer pubfood te gaan eten. Na een heerlijke maaltijd wachten we tot de laatste zon is  verdwenen voor we naar de Oelewagen terug gaan. We staan op de  camping erg scheef, het hele campeerterrein ligt op een helling waar we geen horizontale positie kunnen vinden… Maar ach… Na al die biertjes zullen we daar wel niet zoveel van merken.

Reacties uitgeschakeld voor Porthcurno & Porthleven

Zon en zee

Tja, dat hebben wij weer …. Doen we een rustig-aan dagje, zitten we toevallig aan zee en is het werkelijk  PRACHTIG weer! We boffen! Dat vindt ook de mevrouw die ons op de Farm Market (die toevallig vandaag was) chutney, marmelade en jam verkocht. Allemaal lokaal en verantwoord 🙂 

Morgen is het mistig, zegt ze, dus “make the most of your day”, en dat hebben we gedaan! 

Vanaf de camping loop je ongeveer anderhalve kilometer naar beneden, naar St. Ives aan zee. De weg vanaf de camping naar Lynmouth in gedachten verwachtten we het ergste …. We wisten al van waar de bus terug zou vertrekken. Maar het viel heel erg mee! We zijn zelfs terug gelopen … Eitje! 

St. Ives ligt op een steenworp afstand van Landsend. Het is een echt Engelse badplaats. Het wordt aan 3 kanten door de zee omringd en dat veroorzaakt door de reflectie van de zon in de zee bijzonder licht; het water van de zee is zo helder als kraanwater, geweldige zandstranden (stuk of 4) en de zee toont alle kleuren blauw. Mooi!! Er wonen en werken dan ook veel kunstenaars hier. 

We hebben heerlijk gestruind, gegeten en gedronken, en vooral van de zon genoten! Echt een fijn dagje relaxen. Geen alledaags iets was dat we ons het kaas van het brood hebben laten eten door een meeuw. We hadden 2 heerlijke sandwichen gekocht en gingen die lekker oppeuzelen zittend op het randje van de haven met de benen bungelend boven het water. Lilian wil haar eerste hap nemen als een meeuw aanvalt en een grote hap neemt… Dat werd dus een nieuw broodje halen…

Reacties uitgeschakeld voor Zon en zee

Cornwall

Vanuit het raam bij het bed kijken we zo op zee … De zon gaat rood onder. We zijn in het mooie St. Ives aangekomen in het subtropische zuidwesten van Cornwall. We staan op een prachtige camping. Hier blijven we even. Na twee fantastische dagen nu eerst even nagenieten 😉 

Peter is aan de afwas en gaat zometeen ook bloggen … Dus het kan zijn dat je dingen dubbel voorgeschoteld krijgt of het is zo anders beschreven dat je niet in de gaten hebt dat het over dezelfde gebeurtenis gaat 😉 

Gisternacht en eergisternacht hebben we op een mixparking gestaan. Dat is een gewone parkeerplaats waar je met je camper mag overnachten. Je haalt daarvoor een speciaal kaartje uit de automaat. Eergisteren betaalden we £5 voor een nacht en gisteren £3. Kost niks, maar er is ook niks. Geen probleem als je water genoeg hebt, je accu goed opgeladen en je chemisch toilet leeg is. Dat lukt nog wel, maar het opladen van elektrische apparaten zit er dan even niet in… Vandaar dat we een batterijprobleem hadden. Telefoons leeg, geen blog! Zo simpel is het. 

En dat terwijl we zoveel gedaan en gezien hebben: weer een railwaytrack gefietst (van Bideford naar Barnstaple langs de rivier en weer terug), een erfgoedvissersdorp bezocht (Clovelly), de ruïnes van het geboortekasteel van koning Arthur bezocht, een coastpath gewandeld en de Jamaica Inn bezocht … Jeetjemina!! En dan hebben we ook nog pubfood gegeten, de was gedaan in de launderette en een waanzinnig English Breakfast naar binnen gewerkt 😉 

Vandaar dat we even een dagje uit gaan rusten …. Maar dan wel in St. Ives! Bovendien kunnen we de Oelewagen weer helemaal mixparkingklaar maken … Je weet maar nooit waar we uit gaan komen.

En dat is zo leuk van camperen: het ene moment sta je supergoedkoop en primitief en het volgende moment sta je op een luxe camping met alles erop en eraan. Je parkeert de camper gewoon op de parkeerplaats bij de bezienswaardigheid of stad en tegen het einde van de dag zoek je een plek om te overnachten en die is altijd in de buurt. We fietsen en wandelen en bezoeken de toeristische plekken. Zooooooo fijn en relaxed. 

Vanavond hebben we lekker buiten gegeten. De zon is terug. Hij is een paar dagen wat verscholen gebleven. Maar eigenlijk mogen we niet klagen over het weer. Als het al regent, doet het dat ’s nachts, overdag is het prima. Op een paar druppels na in Exmoor, maar dat hoort ook zo 😉

Aan de kust (van de Atlantische Oceaan) kan het wel flink waaien (het is dan ook een surferskust), vandaar dat we toch heel blij zijn met onze nieuw aangeschafte regen/windjassen. 

Vandaag heb ik ook 2 verhalen aan Peter verteld: de sage van Koning Arthur, zijn dapperste ridder van de ronde tafel, Lancelot, de tovenaar Merlijn en de “lady of the  lake”, Vivian. Én het verhaal over de dappere jonge vrouw Mary Yellan, die in een smokkelaarsbende terecht komt en er met de broer van de kwaadaardige waard van de Jamaica Inn vandoor gaat 😉 Het was een mooie dag!! 


Reacties uitgeschakeld voor Cornwall

Tarka trail & Clovelly

We zijn naar Bideford gekomen om de Tarka trail te fietsen. Weer een fietsroute over een oud opgeheven spoortrace, we hebben maar een deel gedaan van Bideford naar Barnstaple. Het trace volgt de rivier die steeds breder wordt naar mate je dichter bij de open zee komt. Gelukkig is ook hier een oud stationnetje omgetoverd tot koffietentje waar we natuurlijk even aangeland zijn. Uiteindelijk een kleine 30 km gefietst, de beweging voor vandaag ook weer binnen. Op deze manier, zo zonder anser verkeer, is het geen enkel punt om in Engeland te fietsen…

We laden de boel weer op en verlaten Bideford en zetten koers naar Clovelly. Een dorpje tegen een berghelling gebouwd met eigenlijk maar 1, heel erg stijl straatje en een haventje. Heel pittoresk en geheel autovrij. Bewoners gebruiken een soort slee om spullen het stadje in te brengen. Als het je allemaal te stijl wordt kun je per ezeltje vervoerd worden… In de haven heerlijk gegeten, Jann natuurlijk zo vers als  maar mogelijk is vis en Peter liet zich iets uit het niet visgedeelte zeer goed smaken. Op de terugweg nog een film over de geschiedenis van het dorpje gezien.

Weer een ervaring die we niet hadden willen missen. We gaan overnachten in Tintagel. Een plaats die bol staat van de historie. We komen uiteindelijk uit op de parkeerplaats van een pub Kings Arthur Arms. Voordeel van se pub is dat je er lekker kan drinken en kan eten, ook hier weer een heerlijk maaltje pubfood met wat pints verorberd… Dat slaapt lekker  goed…

Reacties uitgeschakeld voor Tarka trail & Clovelly

Lynton – Lynmouth

Lynton en Lynmouth zijn 2 plaatsjes die tegen elkaar aanliggen alleen zit er een nogal groot hoogteverschil tussen. Gisteren al even het onderste plaatsje uitgecheckt en vandaag doen we de bovenste.

We hebben zeer onrustig geslapen,  op onze camping boven op de berg heeft het de hele nacht gestormd en geregend. Onze Oelewagen leek wel een kermisattractie: wat ging die heen en weer. Voor de zekerheid de fietsen maar van de auto gehaald en neergelegd, meer konden we niet doen… Gelukkig geen schade enkel wat kleine oogjes bij opstaan. 

In de regen ingepakt en via een 25% helling… Oef… naar beneden gereden. In het dorpje gelijk naar een alternatieve route gekeken want dit is een maatje te stijl voor de Oelewagen… De wegen hier zijn vaak zo smal dat je even moet stoppen om elkaar te laten passeren, vanaf stilstand op zon helling wegrijden trekt de Oelewagen niet zijn we onlangs helaas achtergekomen. Gelukkig is er een alternatief.

De plaatsjes zijn met elkaar verbonden door een kabeltrein uit 1888 die op waterkracht werkt en een hoogteverschil van 150 meter overbrugd. De werking is verbluffend eenvoudig: 2 treintjes zijn met elkaar verbonden door een kabel: het bovenste treintje laat water uit de daar stromende beek in het rijtuig stromen, is zo zwaarder dan de onderste trein en trekt die omhoog en gaat zelf naar beneden. Erg leuk om eens mee te maken. De Engelsen hebben niks aangepast in de tijd het werkt nog als ruim 100 jaar geleden. In het bovenste plaatsje slenteren we wat rond en wandelen naar de valley of rocks: een stijl paadje langs diepe kliffen met geweldig uitzicht en klimgeiten die gewoon grazen op deze stijle hellingen. Van deze wandeling krijgen we honger en Jann moet hier natuurlijk een crabsandwich eten want daar wordt uitgebreid mee geadverteerd, net als met de fudge die we ook niet kunnen laten liggen. 

Tijd om de Oelewagen te starten en  dwars door Exmoor naar Bidefort te rijden. Vanaf hier kun je de Tarkatrail gaan fietsen: fietspaden aangelegd op oude verlaten spoorverbindingen. Dit gaan we morgen doen. We lopen even door het plaatsje maar daar zijn we snel klaar mee: Engelse zooi niet mooi. We staan aan de rivier op een parkeerplaats waar je mag overnachten. Ons uitzicht is de rivier waar nu de schepen weer droog liggen  vanwege eb, blijft een grappig gezicht.

Reacties uitgeschakeld voor Lynton – Lynmouth

Hei en zee

Het hert, jong nog, liep in de punt van een haarspeld. Toen wij in onze taxi gepasseerd waren liep het, gelukkig, weer terug het bos in. Toen we aan de  aardige campingbeheerder gevraagd hadden hoe we naar Lynmouth moesten lopen had ze verzuimd te zeggen dat je degelijke wandelschoenen en een goede fysieke conditie nodig had! Vandaar de taxi terug …. 

Het voetpad ging in haarspeldbochten enorm steil naar beneden. Prachtig! Dat wel…. En dat terwijl we al een fikse wandeling bij Exford, midden in natuurpark Exmoor, achter de kiezen hadden. Het was echt onmogelijk om terug te lopen… Echt!! 

Vandaag hebben we dus gewandeld! Vanochtend vanuit Minehead naar Exford gereden. Een mooie route dwars door natuurpark Exmoor. In Exford hebben we de Oelewagen geparkeerd. In de plaatselijke Inn hebben we, behalve koffie en thee, ook een wandelkaart gekocht. We kozen voor een route van ongeveer 2 1/2 uur. Het was ongeveer 6 á 7 km, dus dan weet je hoe zwaar het was. De route heeft 7 aanwijzigingen; bij aanwijzing 4 gaat het helemaal fout en verdwalen we enorm. Gelukkig heeft Peter bij de padvinders gezeten … Bij aanwijzing 5 haken we gewoon gezellig weet aan en vinden we de Oelewagen geduldig wachtend terug. Terwijl we onze boterham bij de camper eten krijgen we bezoek van meerdere dames die de bloemen op onze camper heel mooi vinden. Een van deze dames hoopt dat wij het hen niet kwalijk nemen dat ze uit de EU willen …. Ik zeg dat ze wat mij betreft nog steeds onze buren zijn en dat ik veder alleen nieuwsgierig ben. Peter zegt wel te begrijpen dat ze uit de EU willen… Eigenlijk hebben ze er nooit echt bij gewild. Het is een traditioneel eilandvolk. En dat klopt helemaal! 

Ergens heb ik gelezen dat het weer op de hei verraderlijk is: het ene moment schijnt de zon, het volgende moment regent het of zit je in dikke mist. Dat hebben we dus aan den lijve ondervonden. Tijdens de wandeling op de ‘moor’ zijn we een aantal keer overvallen door regen. Buitjes.En dan is het daarna weer zonnig en warm. De wandeling was geweldig: door bos en wei en hei. En altijd tussen de schapen. Ik heb nog nooit zoveel schapen gezien. Overal waar je kijkt: schapen! 

Ook nu, ergens bij Lynton, merken we dat het weer verraderlijk is, terwijl we daarstraks nog lekker op het terras aan de cider (ik dan ;)) zaten, lijkt het nu alsof we door de wind opgepakt worden om in Oz weer neergezet te worden …:

Morgen rijden we met de Oelewagen de berg af naar de zee. We hebben een mooie parkeerplek gezien. En dan gaan we de tweelingstadjes Lynton en Lynmouth verkennen. En ja, dan weer door … Spannend! 

Reacties uitgeschakeld voor Hei en zee

Downton Abby

Wat een kadootje, zo’n ochtend aan zee! Wakker worden met het geluid van de golven, koffietje op de bank voor de camper, buurhond Mag gezellig naast me …. Het kan slechter! Het is vloed, alle boten dobberen in het water. Langzaam wordt Porlock Weir wakker. 

En Peter ook, gelukkig maar, want we zouden gaan wandelen. Na het ontbijt dus wandelschoenen aan en gaan! Eerst een stuk langs de zee, maar dan dwars door de ‘marsh’  (moerassig) naar Porlock. Prachtige wandelpad! Porlock is een klein en typisch Engels stadje, we hebben er wat rond gestruind en koffie met cake genuttigd. Wat brandstof voor de terugtocht 😉

Toen we bij de Oelewagen aankwamen zagen we dat Porlock Weir bijzonder in trek is bij dagjesmensen: de parkeerplaats stond vol en ook de terrassen zaten goed vol. Het was alweer heerlijk weer: zon met hier en daar een wolk. En wind natuurlijk, maar dat hoort aan zee! We werden uitgezwaaid door het plaatselijke visserskoor …. 

En toen naar Dunster Castle… Wat is dat geweldig mooi en leuk! Je mag in veel kamers gewoon aan de spullen zitten en bijv spelletjes spelen van 100 jaar geleden. We hadden mazzel en konden de plek innemen van een stel dat bij nader inzien toch niet de rondleiding wilde doen in de Victoriaanse keukens …. Dom, dom, dom! Het keukencomplex is nog exact zoals het 140 jaar geleden was en dat is zeer uitzonderlijk. Een groter contrast met ‘boven’ is niet mogelijk 😉 Maar we waren zeer onder de indruk van de ‘techniek’ van bakken, ovens, koelen, hygiene etc. En het was zoooooooo Dowton Abby! Alsof je zo in de serie meespeelt. Een geweldige middag in het kasteel en natuurlijk de prachtige tuinen!

We zijn neergestreken op een camping vlakbij. Even aan de stroom, accu opladen. Wie weet waar we morgen terechtkomen 😉 

Reacties uitgeschakeld voor Downton Abby

Porlock: Eind goed al goed

We zijn vandaag geëindigd in Porlock, zie de foto’s, en dat is het beste dat ons vandaag overkomen is. Wat een ritje volgens de Tomtom van ruim 2 uur was bleek uiteindelijk 4,5 uur… Pfff wat waren we gaar.

We hadden het plan om Devon in te rijden en Dunster Castle te bezoeken. Het verkeer zat zo tegen  dat we de hele dag in de Oelewagen  hebben gezeten en vooral files hebben gezien. Als dan uiteindelijk ook de camperplaats die je uitgezocht hebt niet bestaat en alle aanwezige digitale hulpmiddelen tegenstrijdige info geven dan heb je het even zwaar.

Op goed geluk in Porlock uitgekomen. In het haventje van Porlock Weir staat op de parkeerplaats een bord dat je er 24 uur mag staan, Bingo! Wij zetten de camper neer en zijn weer helemaal vrolijk. Eerst in de pub een flinke pint gedronken daarna een rondje door het dorp en haventje gelopen en daarna weer terug naar de pub voor ons eerste pubfood: heerlijk! Het is zaterdag en uitgaansavond, het is gezellig druk op de parking en we slapen heerlijk…

Reacties uitgeschakeld voor Porlock: Eind goed al goed

Railway trail Bath Bristol

Het was even kruip-door-sluip-door, maar we vonden het paadje naar fietsroute 4: een fietspad langs en op niet meer gebruikte treinrails. Heel Groot Brittannië ligt vol met dit soort fietsroutes zagen we in Bristol. Dat doen ze goed. Een klein gedeelte is nog wel in gebruik als toeristentreintje, een soort Mijoenenlijntje. En, heel leuk, een stationnetje is omgetoverd tot theehuis. Echt Engels knus. Daar hebben we vanochtend uiteraard even uitgerust. Want het was best een hele toer: 21 km enkele reis! Wel heel makkelijk fietsen, geen gemotoriseerd verkeer, alleen fietsers en af en toe een wandelaar.

De route naar Bristol is leuker dan Bristol. Een grote stad, een havenstad. We moesten aan Hamburg denken, maar dan zonder het opgeknapte. Je kan wel zien dat ze aan het oppimpen zijn, maar het is nog niet heel erg gelukt. Ze hebben een mooie universiteit, een mooie kerk die oorspronkelijk voor de zeevaarders bedoeld was, een kathedraal, een klein oud centrum en een nieuw centrum met winkels. We zijn natuurlijk verwend na Cambridge, Osford en Bath, maar Bristol kon ons niet echt boeien. Wel hebben we heerlijk geluncht op een boot, waarschijnlijk in het hippe gedeelte.

En nu zijn we ontzettend moe! 42 km in de benen en dan ook nog door de stad gestruind. Alles bij elkaar best een end gelopen.

Vroeg naar ons mandje!! Morgen vertrekken we richting Exmoor.

img_2295-1.jpg img_2283-1.jpg img_2302-1.jpg img_2291-1.jpg

Reacties uitgeschakeld voor Railway trail Bath Bristol

Baden in Bath

Gisteren waren we dus te laat voor de receptie en hebben we de Oelewagen op een van de drie laatste plekjes op de camping neergezet. Vanochtend toog ik fris en fruitig ( het slaapt super in Bath!) naar de receptie om ze te laten weten dat we er nog graag een nachtje aan vast wilden knopen. We hadden immers nog niks van Bath gezien 😉 Dat kon, maar dan moesten we wel verkassen, want de pitch waar we stonden was gereserveerd. Geen punt natuurlijk. Het plekje tegenover was nog vrij. En zo ging de Oelewagen al weer vroeg op pad om toch zo’n 10 meter verderop te parkeren. Tijdens het ontbijt, lekker buiten in de zon!, bedachten we dat het ook wel leuk zou zijn om van Bath met de fiets naar Bristol te gaan via de Bath and Bristol Railway Trail, een fietsroute langs niet meer gebruikte treinrails. Schijnt errug leuk én mooi te zijn. Dan zouden we dus nog een nachtje moeten blijven. We hadden immers nog niets van Bath gezien 😉 Dat kon, maar dan moesten we wel verkassen ….. 😉 En zo gingen we na het ontbijt voor de tweede keer op pad om nu toch zo’n 50 meter verderop te parkeren. 

En toen naar Bath. Met de fiets langs de Avon en later een kanaal de stad in. Een kleine 5 km via een geweldig leuke route! Bath is een mooie stad, die vooral bekend is vanwege het Romeinse Badhuis, waarvan nog veel in tact is, vooral de bron zelf die nog steeds zijn hete water naar boven stuwt. We besloten dit badhuis maar eerst even te bezichtigen. Geen flauw idee dat het zo’n enorm complex zou zijn! We zijn, denk ik, dik 2 uur binnen geweest. Het is enorm indrukwekkend wat er  allemaal nog is! Via een audio guide krijg je veel informatie en hoor je leuke verhalen. Maar het is vooral heel bijzonder om op stenen te lopen die 2000 jaar oud zijn en naar baden te kijken waarin Hadrianus gezwommen heeft 😉 

Na zoveel cultuur moest er uitgebreid geluncht worden, uiteraard met zicht op het badhuis én op Bath Abbey. Na de lunch hebben we de kerk bezocht en de rest van de middag hebben we door de straatjes gestruind en de dag afgesloten met een heerlijke Aperol Spritz op een gezellig pleintje. 

In 3 dagen 3 fantastische steden gezien! Met zon! Leuk hoor! En we zijn nog niet eens in Cornwall …

 

Reacties uitgeschakeld voor Baden in Bath

Oxford

Na Cambridge hebben we vandaag Oxford gedaan. Om er te komen had wat voeten in de aarde. In Oxford konden we geen camperplaats vinden, een camping   ook al niet. Plan B was een camping vlakbij een station om zo met de trein heen en weer te  gaan. We dachten iets gevonden te hebben maar bij aankomst bleek hier het spreekwoord ” in the middle of nowhere uitgevonden” te zijn… Dan maar gewoon naar Oxford rijden en we zien wel.

Uiteindeljk op een Park & Ride terecht gekomen, helaas wel met een hoogtebegrenzer zodat we er niet opkonden. Dan maar parkeren bij het naast gelegen tankstation. Van hier gaan bussen de stad in, boven in de dubbeldekker midden in de stad afgeleverd.

We bezoeken het grootste college van de stad: Christ Church. Een enorm complex wat een schitterend bouwwerk. We vallen van de ene in de andere verbazing, weten nu ook waar Harry Potter de inspiratie  vandaan heeft gehaald: de eetzaal was precies Hogwarts. 

De middag ging veel te snel voorbij, snel nog ff een pint gedronken in een biertuin en besloten om nog eens terug te komen in Oxford want we hebben nog lang niet alles gezien. Het is nog 1,5 uur rijden naar Bath waar we een camperplaats/ camping hebben uitgezocht.

Oooh ja we hebben al 2 dagen prachtig weer.

Reacties uitgeschakeld voor Oxford

Cambridge

Wie kent het liedje niet van “don’t worry be happy”. Het zit sinds vandaag al de hele dag in ons hoofd, hiermee zijn we vanmorgen gewekt op de boot naar Engeland. Echt uitslapen was er niet bij tenminste wij vinden 5.15 uur heel erg vroeg… Na een snelle koffie en croissant reden we om 07.30 uur de boot af. Het was prima toeven op de boot, mooi, netjes, lekker gegeten er was natuurlijk drank in overvloed en de cabine was klein maar met prima bedden. 

We storten ons in het verkeer en rijden naar Cambridge. Op een camping op 5 km van het centrum bekomen we van ons eerste linksrij avontuur, het viel reuze mee.

Op de fiets via een route door de binnenlanden naar het centrum van Cambridge: wat een mooie stad! Al die geweldige gebouwen in dienst als universiteit en wat een lekkere sfeer hangt er. Bovenop the Great Saint Mary Church is het uitzicht perfect. We bezoeken de Kings college chapel en zien dat Engelsen grasmaaien tot kunst verheven hebben. Wat een heerlijke vakantiedag.

Reacties uitgeschakeld voor Cambridge

Onderweg naar Engeland

Vandaag gaat de grote Engeland vakantiereis beginnen.

Afvaart om 22 uur op de nachtboot van Hoek van Holland naar Harwich.

De camper vanmorgen thuis in de straat gezet en de hele dag bezig geweest met poetsen inpakken en onszelf klaar maken. Heel relaxed vandaag, we rijden nog geen 100 km.
Read the rest of this entry »

Reacties uitgeschakeld voor Onderweg naar Engeland

Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen …..

In Trier is altijd wat te doen! Was er de vorige keer dat we hier aan de Moezel stonden nog kermis, nu kijken we uit op de lampen van een circustent. We horen ook dat het blijkbaar de moeite waard is, wat er getoond wordt 😉 

Niet dat er vandaag geen kermis is, jazeker! Op de Veemarkt. Veel kleiner dan de kermis aan onze kant van de Moezel twee jaar geleden, maar toch. 

Het is poepiesdruk op de camperplaats. We moesten zoeken naar een plekje, en dan ook nog met stroom. Want gisteren hadden we geen voorzieningen bij de wijnboer en we zijn nog wat huiverig over onze accu. Dus vandaag liever aan de 220. We hebben waarschijnlijk het laatste plekje met stroom ingepikt, en een leuk plekje ook nog! Recht aan de Moezel. Het is een grote camperplaats, zo’n 100 plekken, dus het is druk in Trier. Gezellig hoor! Leuke stad! We zijn op het fietsje naar het centrum gegaan en hebben alweer asperges gegeten. Tja. Nu ze er zijn ….. Heerlijk!

Bovendien kwamen we langs een winkel waar we de vorige keer leuke dingen voor de Oelewagen gekocht hebben. En ja hoor! Ze hadden perfect matching knoppen voor onze nieuwe lades onder het bed (de wijnkelder ….). 5 halen, 3 betalen …

Vanochtend zijn we redelijk op tijd vertrokken uit Marlenheim. Vanochtend zagen we pas hoeveel ooievaarsnesten er rondom de Oelewagen inde bomen en op daken zaten! Ongelofelijk! Een prachtig concert van klepperende ooievaarsbekken! 

We zijn eerst naar Wissembourg gereden. Meteen maar naar de parkeerplaats van het station. Klein eindje lopen naar het centrum. Maar goed ook, want in het stadje geen lege parkeerplaats te vinden, laat staan voor de Oelewagen. Weer een keileuk stadje! Rustig gestruind, koffietje, lunch op de bekendste brug (want geweldig uitzicht) van Wissembourg en een paar boodschappen voor morgenochtend. Om 2 uur door naar Trier.

Onze laatste avond … Jammer! We kregen pas net de smaak te pakken. Heerlijk, zo’n camper!

 

Reacties uitgeschakeld voor Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen …..

Hoe gratis toch veel centen kan kosten…

De laatste nacht op de camping in Riquewihr was zo voorbij: zo ga je slapen en zo ben je ’s ochtends weer wakker, wat slaapt de Oelewagen toch lekker.

Vandaag staat de “Route des vins” op het programma. Dit is een bewegwijzerde route die langs alle wijndorpjes gaat. Het is een zeer mooie route die natuurlijk helemaal niet opschiet en waar ik ook niet vooraan in de file rij. In menig dorpje is het wel ff zweten met de Oelewagen, smalle weggetjes met tegenliggers, stijle hellingproeven en zondagsrijders op deze vrijdag. Ons einddoel vandaag is Marlenheim aan de noordkant van de Elzas. Hier staat het wijngut van Xavier Müller. Op het wijngut mag je gratis overnachten onder voorwaarde dat je aan de wijnproeverij mee doet. We zijn aller hartelijkst onthaald en niets was teveel om het ons naar de zin te maken.  En laten ze nou heerlijke wijnen maken. Uiteindelijk is het mannetje met de aankopen op een steekkar mee naar de camper gelopen om de bestelling af te leveren… We overnachten gratis maar hebben nog nooit zoveel geld voor een overnachting met de camper neergeteld… We zijn de enige overnachters afgezien van 2 ooievaars die hier hun nesten hebben en dichtbij langslopen en vliegen.

Hierna op de fiets geklommen en het dorpje bekeken, hier werden we niet heel opgewonden van. Waarschijnlijk door de overkill aan leuke plaatsjes van de afgelopen dagen. Op een terrasje  wel gereserveerd om daar ’s avonds asperges te gaan eten. Op een informatiebord zagen we een toeristisch fietspad aangegeven. Een werkelijk schitterend fietspad door de bossen, wijnvelden en natuur voerde naar Molsheim, zo’n 15 km verderop. Voor we het wisten waren we er met pijn in onze nek van het om ons heen kijken. Dezelfde route terug en zo de zin in de asperges flink aangewakkerd. 

De asperges waren helemaal prima, Jann met zalm en Peter met ham. Wat een traktatie. Jann had bij binnenkomst haar oog al laten vallen op de rabarbertaart met merengue… dat was om deze gastronomische maaltijd waardig af te sluiten. En Peter, ach hij nam een Cafe Gourmande om in stijl te blijven.


Reacties uitgeschakeld voor Hoe gratis toch veel centen kan kosten…

Nog een

Reacties uitgeschakeld voor Nog een

Foto Riquewihr

Reacties uitgeschakeld voor Foto Riquewihr

Nog een 

Reacties uitgeschakeld voor Nog een 

Foto Ribeauvillé

Reacties uitgeschakeld voor Foto Ribeauvillé

Pinot gris ….

Het is dus Hemelvaart …. Blijkbaar wordt dat verder in Europa ook gevierd. Waren we gisteren nog één van de weinige gasten op de camping, vandaag is t-ie stampvol. Zelfs het deel dat ze aan het renoveren zijn en waar wij gisteren niet mochten staan. Tja, ze zullen wel gedacht hebben hoe leuk het zou zijn om ondanks de renovatie toch een centje te verdienen. 

Vanochtend hebben we ontbeten alsof het zondag is: met een gebakken ei. Met brood uit de diepvries, want Peter had voor gisteren dacht hij 2 broodjes besteld, maar dat bleken stokbroden te zijn ;). En jawel: gewoon buiten in de ochtendzon. Nog een ietsie frisjes, maar we voelden dat het een warme dag zou worden. En dat werd het! Verbrande neuzen en Geile Glitterglatzen …. Komt ook door de fietstocht natuurlijk. 

Afzien op de fiets vandaag! We zouden de andere kant uit vandaag, naar Ribeauvillé. De mooie vv11 (veloroute de vignoble) ging er niet echt heen en dus besloten we de gewone weg te nemen. Erg slecht besluit …fietsen op zo’n weg is best wel eng ( auto’s razen voorbij), maar het bleek ook nogal heuvelachtig! De fietsroute gaat vooral door de dalen, maar deze weg ging enorm op en af. Halverwege dacht ik: wat gaan we lekker! Alles bergaf! En toen dacht ik: f*ck! Dat moet straks bergop! Dat ga ik niet redden! Echt niet! Wij nog even gezocht naar een andere route, maar helaas. Op advies van Peter toch maar doorgefietst. Hij bood aan om me met de camper te komen oppikken als het echt niet zou gaan! Wat een kanjer!

Kortom: Ribeauvillé heb ik gered…. Daar aangekomen bleken ook de bussen toeristen het stadje te hebben gevonden. De broodnodige koffie op zonnig terras bleek niet gemakkelijk te vinden. Maar uiteraard toch gevonden! Met taart! Dat dan weer wel … Het stadje is beeldschoon . Net als al die andere beeldschone stadjes hier in het wijngebied. Vakwerkhuizen, smalle straatjes, fonteinen, torens, kastelen, kerken, middeleeuws, kei-oud! Leuk, erg leuk!

Na een wat latere, maar overheerlijke lunch, moesten we dan toch aan de terugreis beginnen. Peter had inmiddels verzonnen dat we op zoek moesten gaan naar een fietsroute. Alles beter dan die drukke bergop-weg. En zo zijn we via een mooie tocht, weer dwars tussen de druivenranken, uiteindelijk toch op de vv11 uitgekomen. Op de heenweg was het 6 km. Op de terugweg 12 …. Maar het waren 12 mooie km’s en de moeite meer dan waard. 

Inmiddels was het 5 uur eer we thuis waren, hoogste tijd om bij de lokale wijnboer wijn te gaan proeven. Je kunt hier niet weggaan zonder een paar flesjes lokale wijn! We hebben heerlijke en niet zo’n lekkere wijn geproefd en uiteindelijk 4 flessen gekocht: 2 pinot gris en 2 gewurztraminer …. Ik zit dus nu aan de pinot gris en Peter aan een biertje 😉 

Morgen verder naar het noorden. Plan is om naar Marlenheim te rijden. Niet al te ver. We zijn op vakantie. We gaan proberen om op een wijngoed te overnachten. Maar ja, het is heel druk hier, dus of dat lukt ……

Reacties uitgeschakeld voor Pinot gris ….

Colmar

Vandaag is de Oelewagen niet van zijn plek geweest. De fietsen zijn van het rek gehaald en daar zijn we mee op en neer naar Colmar gereden.

Het zonnetje scheen vanmorgen zo dat we lekker buiten ontbeten hebben: dat smaakt naar meer (3x raden wat ik bedoel). Lekker gedoucht en geconstateerd dat de problemen met de accu verholpen zijn, het blijft een raadsel waarom de huisaccu zo leeg was…

In de Elzas ligt een uitgebreid fietspadennetwerk. Colmar is ca. 20 km fietsen en we hebben inderdaad via de groene bordjes van de Velo route de Vignobles, VV11 helemaal dwars door de wijngaarden en het groen gereden. Gelukkig vielen de hellingpercentages mee en zaten er geen afstap-veroorzakende-kuitenbijters tussen. In Colmar tot het centrum gefietst en lopend het centrum in. De zon schijnt volop dus snel even een terrasje pikken… Dat dachten we dus. Toen na ca. een uur onze buren die net 5 minuten op het terras zaten al een drankje voorgezet kregen en wij nog steeds niets hadden behalve een bestelling geplaatst, was de maat vol. We zijn opgestaan en weggegaan, de ober tierend en ineens alleen maar Franssprekend achter latend. Wat een dorst hadden we inmiddels.

Gelukkig was het volgende terras helemaal prima en hadden we binnen norime een drankje en een heerlijke lunch… Ahhhh dat smaakt naar meer…

Colmar is een schitterend plaatsje met Middeleeuwse uitstraling. Het ene straatje nog karakteristieker ala de andere, erg leuk om doorheen te lopen. Bij het VVV een stadswandeling gehaald en in de zon een heerlijk middagje geslenterd en afgewisseld met terrasjes. Het ene zag er nog aantrekkelijker uit als de andere. Uiteindelijk ook nog een rondvaartje gemaakt door little Venice, een wijkje van Colmar. Erg leuk en zeer kneuterig, met een houten 8 persoons sloep zo door het centrum varen.

De tijd vliegt en tegen 19 uur weer snel op ons stalen ros gesprongen naar de Oelewagen en de aftersun.

Reacties uitgeschakeld voor Colmar

Blond en zo …..

En zo reden we in de regen, maar wel keileuk door de Elzas. Doel: Colmar. Een camperplaats met stroom …. Daar aangekomen bleek er eigenlijk geen plaats meer te zijn (all things come in three ;-)), maar een mijnheer wist te vertellen dat een andere mijnheer zo meteen wegging, daar konden we op wachten. Peter wilde meteen de stroom checken, maar helaas! Ook de 220 deed het niet. Gatver! Dan zit er niets anders op dan naar een camping te verkassen, want daar zijn we niet afhankelijk van onze eigen voorzieningen. Peter riep nog vrolijk dat het dan net is alsof we met een tentje aan het kamperen zijn, waarop ik met een enigszins chagrijnige beginnende tegenzin opmerkte dat we onze camper dan maar voor een tentje moesten inruilen.

De dichtstbijzijnde camping bleek in Riquewihr. Een mooie rustige camping aan de Routes des Vins …. Inmiddels was het weer enigszins opgeklaard en besloten we naar het stadje te lopen. Peter had de 220 stekker voor de zekerheid toch ingestoken (helaas geen sjoege) en stelde op de valreep voor om de hoofdschakelaar toch nog een keer uit en weer aan te zetten. Met de jas al aan duwde ik de schakelaar op “uit” en de 220 sprong aan ….. Dus ….. Laat een blondje nooit een schakelaar bedienen! Ik maar denken dat als ik tegen ‘rood’ aankijk, het betekent dat hij uit staat…. En dat groen “aan” betekent. Bij een aardlekschakelaar dus niet. Ik heb hem gewoon uitgezet in plaats van aan 😉 Niks aan de hand zou je denken, maar ondertussen is het mysterie van de accu nog niet opgelost. Voor nu geen enkel probleem, want we hebben alle voorzieningen nu dubbel binnen handbereik.

Evengoed zijn we blij naar het stadje gelopen en blijken we zomaar in een van DE hoogtepunten van de Elzas uitgekomen te zijn. Dat hebben wij weer 😉

Het was nog wat grijs en vochtig, dus we gaan nog een keer terug voor de foto’s. We blijven toch maar op de camping staan, anders verliezen we nog meer tijd met reizen. Morgen vanuit hier op de fiets naar Colmar, een ander hoogtepunt.

We hebben uiteraard al wel een Elzas-wijntje genuttigd en de wijnboer gespot waar we binnenkort gaan proeven en kopen!

Groetjes!

Reacties uitgeschakeld voor Blond en zo …..